Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, Fethiye İlçesi, Üzümlü Beldesi, 366 1, 2 ve 3 parsel sayılı sırasıyla, 462,46 m², 183,21 m² ve 388,97 m² yüzölçümündeki taşınmazlar 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden oldukları gerekçesiyle, tutanağının beyanlar hanesine "2/B madde şerhi ve 366 ada 2 ve 3 parselde davalı.... lehine kullanım" şerhi verilerek Hazine adına tarla nitelikleriyle, 366 ada 1 parselde ise, kullanıcı şerhi verilmeksizin Hazine adına ham toprak niteliğiyle tesbit edilmişlerdir.
Davacı ..., taşınmazların fiilen kendi kullanımında olduğunu iddia ederek, lehine kullanım şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu 366 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptali ile, 366 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamıyla, 366 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların ise, 29.03.2012 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfleriyle gösterilen sırasıyla, 34,56 m² ve 148,65 m² yüzölçümündeki bölümlerinin kullanıcı şerhi verilmeksizin orman vasfıyla Hazine adına, 366 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların aynı krokide (B) ile gösterilen sırasıyla 148,65 m² ve 167,37 m² yüzölçümündeki bölümlerinin ise, kullanıcı şerhi verilmeksizin ham toprak niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 23.08.1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece, davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dava reddedildiğine göre, temyize konu 366 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tescillerine karar verilmesi gerekirken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde düzenlenen “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü de gözardı
edilerek, Hazine veya Orman Yönetimi tarafından taşınmazlara karşı açılmış bir dava olmadığı halde, 366 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar re’sen kararla ifraz edilip taşınmazların “TARLA” olarak tespit edilen nitelikleri, “ORMAN ve HAM TOPRAK” olarak değiştirilip, davalı gerçek kişi lehine verilen kullanım şerhinin iptaline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının temyize konu 366 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili “(B-2) ve (B-3) bentleri ile bu bentlerin (a) ve (b) alt bentlerinin" hükümden tamamen çıkartılarak, yerine “dava konusu, Muğla ili, Fethiye İlçesi, Üzümlü Beldesi, 366 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tescillerine” cümlesi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 18/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.