Kadastro sırasında .... Köyü 330 parsel sayılı 88.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Mayıs 1954 tarih 63 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak zeytinlik ve kestanelik niteliği ile .... adına tesbit ve tescil edilmiştir. Daha sonra 1090 ve dava dışı pek çok parsele ifraz edilmiştir. 1090 sayılı parsel, yenileme kadastrosu sırasında 112 ada 25 parsel numarasını almıştır.
112 ada 25 parsel sayılı 570,48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kestanelik zeytinlik ve tarla nitelikleri ile davalılar adlarına tapuda kayıtlıdır.
Davacı Orman Yönetimi, 112 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine, beyanlar hanesindeki tüm şerhlerin silinmesine ve taşınmaz üzerindeki binanın kal’ine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi ve davalılardan İsmail Akyüz mirasçıları, ..., ..., ..., ..., Serda Ateş, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.12.2010 gün ve 2010/14894 - 16461 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "tapu iptali ve tescil yönünden davalıların temyiz itirazları reddedilerek hükmün onanmasına, kal, etmanın önlenmesi, şerh iptali davası yönünden Orman Yönetiminin temyiz itirazları kabul edilerek, Orman Yönetimi dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili, davalıların elatmalarının önlenmesi, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi, taşınmaz üzerindeki binanın yıkımı istemiyle dava açtığı halde, mahkemece, Orman Yönetiminin temyizine konu istemleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin" bozmayı gerektirdiğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE, dava konusu .... Köyü, 112 ada, 25 sayılı parselin tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu parsel üzerindeki davalıların müdahalesinin menine, tapudaki şerhlerin terkinine, taşınmaz üzerindeki binanın kal'ine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından vekalet ücreti, yargı harcı ve yargılama giderlerine yönelik; davalılar ..., ..., ... ve arkadaşları vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan tapu kaydının iptali, tescil, elatmanın önlenmesi kal ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemlerine yöneliktir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1944 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 21.09.1982 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 25.07.1990 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır .
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak, dava konusu taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, orman tahdit hattı içinde kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalıların tüm ve davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak.
6099 sayılı Kanun uygulandığı halde, yargı giderlerinden olan harcın davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün 4. paragrafında yer alan "karar ve ilâm harcının davacıdan tahsiline, davacının peşin olarak yatırdığı 202,50.- TL harcın alınması gereken 891,00.- TL harçtan mahsubu ile bakiye 688,50.- TL harcın davacı Orman İdaresinden tahsiline" cümlesinin kaldırılarak,
yerine "davacının peşin olarak yatırdığı 202,50.- TL harcın Orman Yönetimine iadesine ve başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 25.03.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.