Davacı vekili,.... Köyünde Orman Kadastro Komisyonunca yapılan çalışmalar sırasında P.8 ve P.13 numaralı iç parsellerin orman olduğu halde, orman olarak sınırlandırılan 467 nolu kadastro parseli içinde orman sınırı dışında bırakıldığını ileri sürerek,
bu kısımlara ilişkin Orman Kadastro Komisyon kararının iptalini ve orman olarak ... adına tescilini istemiş, mahkemece, 467 parsel dışında 250 ve 294 numaralı kadastro parsellerinde kalan bölüm yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, Hazineye ait ham toprak nitelikli 467 parsel içinde kalan bölüm yönünden davanın kabulüne, Orman Kadastro Komisyon kararının iptaline, 467 parselin (B) bölümü dışındaki kısımlarının sınırdaki büyük orman parseli ile birlikte orman niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş, davacı ...
Yönetimi ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine 20. Hukuk Dairesince Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş, Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.03.2008 gün ve 18366-3818 sayılı bozma kararı özetle;
"Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince. Orman Yönetimi öncesi orman olduğu halde 467 parsel içinde (orman kadastro sınırları dışında) bırakılan taşınmazlara itiraz etmiştir. Bu tanım içinde 8 ve 13 numaralı orman içi poligonlar da vardır ve orman ve fen bilirkişi raporunda (B) ile işaretli taşınmaz, 260 ilâ 265 nolu orman sınır noktalarından oluşan taşınmaz memleket haritasında orman olarak görünmektedir.
8 poligon numaralı orman içi parseli olarak sınırlandırılan bu taşınmazın 250; yine, 13 poligon numaralı taşınmazın da kısmen 294 sayılı kadastro parseli içinde kaldığı anlaşılmıştır. 250 parsel, ... ve arkadaşları adına, 294 parsel ise,... adına tapuda kayıtlıdır.
Mahkemece 250 ve 294 parsel malikleri aleyhine dava açılmadığı gerekçesiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmişse de, somut olayın özelliğine göre 250 ve 294 parseller de davanın konusu içindedir ve bu parsellerin tespit maliklerinin davalı olarak gösterilmemesinin maddî yanılgıdan kaynaklandığı anlaşılmaktadır.
H.G.K.'nun 24.12.1997 gün ve 17 - 846/1085 sayılı kararında da açıklandığı gibi, bu türden maddî yanılgıların yargılamanın her aşamasında giderilmesi mümkündür ve usûl hükmü gereğidir. Bu nedenle, Orman Yönetimine, 250 ve 294 parsellerin tespit malikleri aleyhine dava açması için süre ve imkan tanınması, açılan davanın temyize konu dava ile birleştirilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsizdir." şeklindedir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, P 8 numaralı orman kadastro parselinin, 250 parsel içinde kalan 07.04.2011 ve 03.06.2011 tarihli raporlarda (D) işaretli 7061 m2'lik bölümü ve 467 parsel içinde kalan (B) işaretli 5120 m2'lik bölümü hakkında orman kadastro komisyonu kararının iptali ile bu bölümlerin sınırdaki büyük orman parseliyle birlikte orman niteliği ile ... adına tesciline,
P 13 nolu orman kadastro parselinin 294 parsel içinde kalan (C1) işaretli 1477 m2'lik bölümü ile 467 parsel içinde kalan (C2) - (C3) bölümleri (89 m2 ve 73 m2)' nin de aynı şekilde sınırdaki büyük orman parseliyle birlikte orman niteliği ile ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir. Yörede 24.04.2006 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu bulunmaktadır. Arazi kadastrosu 1957 yılında yapılmıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak dava konusu 250 sayılı parselin (D), 467 sayılı parselin (B, C2 ve C3) ve 294 sayılı parselin (C1) harfleri ile gösterilen bölümlerinin eski tarihli resmî belgelere göre orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... ve Hazinenin temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince, davalı ...'ten onama harcının alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23.01.2013 günü oy birliği ile karar verildi.