Kadastro sırasında Kavakalan Köyü 166, 212, 491, 548, 549 ve 755 taşınmazlar, asliye hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.
Asliye hukuk mahkemesinde davacı tarafından açılmış olan tescil davası, yargılama sırasında kadastro tesbiti başlaması ve çekişmeli taşınmazlara tutanak düzenlenmesi nedeniyle, görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Kadastro Mahkemesince davanın kısmen kabulü yolunda verilen karar, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Dairece bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.05.1993 tarih ve 9759 - 4188 sayılı bozma kararında özetle; “Davacılar zilyedlik iddiasına dayandıklarına göre, zilyedlik olgusunun tanık beyanları ile kanıtlanması ve orman uyuşmazlıklarında orman mühendis muavininin uzman sayılamayacağı, yeniden orman araştırması yapılması” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, dava konusu 549 parselin (A) işaretli 12000 m2 bölümünün ... mirasçıları; (B) işaretli 4700 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına; 212, 491 ve 755 parsellerin ... mirasçıları adına; 166 parselin (A) işaretli 8360 m2 bölümünün Nazmi Yatar mirasçıları; (B) işaretli 7540 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına; 548 parselin (A) işaretli 14419 m2 bölümünün Nazmi Yatar mirasçıları; (B) işaretli 3000 m2, (B1) işaretli 843 m2 ve (B2) işaretli 1638 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.
Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda 212, 491 ve 755 sayılı parsellerin tamamı ile 166, 548 ve 549 sayılı parsellerin de (A) ile işaretli bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre,
yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/04/2013
gününde oy birliği ile karar verildi.