Davacı ..., 15/02/2010 havale tarihli dilekçesi ile ... Köyü, ... Mevkii, 439 parselde kayıtlı 21.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 105/21.000 hissesine malik olduğu, taşınmazda özel parselasyon sonucunda 65 parsel numarası ile 105 m2 yüzölçümündeki hissesini dava dışı M. ...'ndan satın aldığını, davalının taşınmazda hiçbir hakkı bulanmamasına rağmen hak iddia ettiğini ileri sürerek, davalının elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.
Dava devam ederken ... taşınmazdaki hissesini davacı ...'na satmıştır.
Mahkemece, taşınmazın kesinleşen orman tahdidinde orman sınırları içinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından, özel parselasyon planına göre 65 parselin davacıya ait olduğunun kanıtlanmış olduğu, sorunun taşınmazın tapuda davacı ve davalı adına kayıtlı olmaması olduğu, taşınmazın 758 parsel sayılı taşınmaz içinde kalma sebebinin arazi kadastrosu zamanından meydana gelen kayma olduğu, davanın kabulü durumunda davacının zilyetliğine, reddi durumunda ise davalının zilyetliğine üstünlük tanınmış olacağı, davalının zilyet bulunmadığı,
davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği ve fazla vekalet ücretine hükmedildiği ve sunduğu 23/08/2012 havale tarihli dilekçesinde Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/94 Esas - 2007/192 Karar sayılı dosyasında 439 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışında kaldığının tesbit edildiği ve mahkeme kararının 20. Hukuk Dairesinin 2012/3819 Esas - 5387 Karar sayılı kararı ile onandığı, iki mahkeme kararı arasında çelişki oluştuğundan bahisle kararın bozulması istemiyle temyiz edilmiştir.
Dava, taşınmaza müdahalenin men'i istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, kesinleşen orman kadastrosu ve sonrasında 2/B uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı tarafça 439 parselden özel parselasyon yapılarak ayrılan ve krokide 65 numara ile gösterilen bölümü satın aldığını ileri sürülerek dava açıldığına, dava açılan yerin 439 parsel içinde olmadığı, orman olarak kesinleşen 758 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığının belirlendiğine, ormanlar üzerindeki zilyetlikle kullanımın suç teşkil ettiği gibi kullanana da bir hak vermeyeceğine ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.