Davacı ... Yönetimi, ... köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında orman sayılan yerlerden olduğu halde, ekli krokide gösterilen taşınmazın orman parseli sınırı dışında bırakıldığını ileri sürerek, orman niteliğinde Hazine adına tescili istemiyle ilân süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açmıştır.
Kadastro mahkemesince, orman parseli haricindeki taşınmazların kadastrosu yapılırken, davaya konu taşınmazın bir kısmı için kadastro tutanağı düzenlendiği, bir kısmının (D1, D2 ve D3) ise tespit dışı yol olarak bırakıldığının anlaşıldığı, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar hakkındaki davaya bakmak görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu nedeniyle, kadastro tutanağı düzenlen taşınmaz hakkındaki dava elde tutulup kadastro mahkemesinde yargılamasına devam olunmuş, tespit dışı kalan taşınmaz hakkındaki dava tefrik edildikten sonra, görevsizlik kararı verilmiş, süresi içinde başvurulduğundan dava dosyası asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.
Mahkemece, davanın KABULÜNE, Burhan köyü 289 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde bulunan teknik bilirkişi İlyas Kalaycı'nın 22.06.2011 tarihli bilirkişi raporunda D1=609,75 m², D2=124,36 m² ve D3=18,62 m² yüzölçümündeki taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Yasa değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu sırasında davaya konu yer orman parseli dışında bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman bütünlüğünde ve orman sayılan yerlerden olduğu saptandığı,
her ne kadar 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi gereğince davalı gerçek kişiler aleyhine de yargılama harç ve giderine hükmolunmaması gerekmekte ise de, bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığı ve bu hususun infaz aşamasında da gözetilebileceğinden mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı H.Y.U.Y.'nın 438. maddesi gereğince ONANMASINA,
Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.