Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/4944 K.2012/7410

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

1996 yılında yapılan kadastro sırasında ..... köyü, 117 ada 5 parsel sayılı 14227,81 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı .... adına tespit edilmiş, itirazsız kesinleşmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu savıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın milli park sınırları içinde kaldığı, Bakanlar Kurulunca 07.12.1988 tarihinde 2873 sayılı Milli Parklar Yasasının 3. maddesine dayanılarak ... ve çevresindeki 13.850 hektarlık alanın milli park olarak belirlenmesine karar verildiği ve 17.01.1989 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak kesinleştiği, milli park içinde kalan taşınmazların kamulaştırılmadığı, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, milli park ilan tarihine kadar davalı yararına 14. madde koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer savlarına dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı yasanın 4. maddesine göre yapılıp sonuçlandırılan ancak ilan edilmediği için kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 117 ada 5 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Katılan davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince, Bakanlar kurulunun, 17.02.1989 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan, 07.12.1988 tarih 88/13572 sayılı kararı ile, Adıyaman ili, .... ilçesi ile Malatya ili, .... ilçesi hudutları dahilinde bulunan 1/25000 ölçekli haritada sınırları tesbit edilen ... ve çevresindeki 13850 hektarlık alanın Milli Park alanı olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Milli Park alanını belirleyen haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin, ...

Milli Parkı içinde kaldığı ancak, davalı taraf yararına kadastro tespit gününden önce, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek davacı Hazinenin davasının reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da, Hukuk Genel Kurulunun 09.11.1988 gün ve 1988/8-542 E., 893 K..

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.05.2003 gün ve 2002/8569 E, 2003/3161 K., 12.07.2005 gün ve 2005/3703 E, 2005/5342 K.. 7. Hukuk Dairesinin 17.02.2004 gün ve 2003/3655 E, 2004/440 K,.

1. Hukuk Dairesinin 02.07.2008 gün ve 2008/6404 E, 2008/8270 K. sayılı kararlarında da değinildiği üzere 2873 sayılı Milli Parklar Yasasının 15. maddesi ile bu Kanun kapsamına giren yerlerin özel mülkiyete konu teşkil edecek biçimde tapuya tescili ve zilyetlik yoluyla kazanılması olanağı bulunmamaktadır. Açıklanan hususlar gözetilerek katılan davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu taşınmaz Bakanlar Kurulunun, 17.02.1989 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, 07.12.1988 tarih 88/13572 sayılı kararı ile kabul edilen ... Milli Parkı içinde kaldığı, toplanan deliller ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

2873 sayılı Kanunun 15. maddesi gereğince milli park alanında kalan taşınmazların zilyetlikle kazanılması mümkün değil ise de, kanunun 5. maddesinde milli park alanları içerisinde kalan gerçek ve tüzel kişilere ait taşınmazların kamulaştırılacağı öngörülmüştür.

Bu hükümden kanunun kazanılmış haklara dokunmadığı, yeni yasa ve düzenleyici kuralların geriye yürütülemeyeceği ve tamamlanmış hukuki durumları etkilemeyeceği, onlar üzerinde hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmaktadır. Ayrıca; taşınmaz 5663 sayılı Yasa ile değişik 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 11. maddesi kapsamına giren yerlerden de değildir. Dosya içeriğinden taşınmazın milli park alanı olarak ilan edildiği tarihe kadar davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin kararı doğru olup ONANMASI görüşü ile çoğunluğun BOZMA kararına katılmıyorum.