Yörede 2005 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında... Köyü 142 ada 90 parsel sayılı 1901 m2, 92 parsel sayılı 13707.90 m2, 93 parsel sayılı 6403.69 m2 ve 381 parsel sayılı 1567 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğinde Kasım 1934 tarih, 526 sıra numaralı tapu kaydı uygulanmak suretiyle davalılar adına tespit edilmişlerdir.
Hazine, taşınmazlara uygulanan tapu kaydının değişir sınırlı olduğunu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiğini, evveliyatı orman olan, ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zaman aşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazın payları oranında davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiştir.
Hükmün davacı Hazine tarafından temyizi üzerine karar, Yargıtay 16. Hukuk Dairesi tarafından kararda hâkim ve zabıt katibinin isim ve sicil numaralarının bulunmaması nedeniyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilâmına uyulmuş ve davanın reddine, çekişmeli taşınmazın payları oranında davalılar adına tesciline karar verilmiştir. Bu karar yine Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede ilk kez 1979 yılında 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve sonuçları 15/11/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra,... Köyü mülkî sınırları içinde bulunan ormanların 3402 sayılı Kadastro Kanunu uygulamalarına esas olmak üzere 6831 sayılı Kanuna göre orman sınırlarının tespiti ile 1979 yılında yapılan sınırlamanın aplikasyonu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışma temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu ve tapu kaydı miktar fazlası yönünden zilyetlik koşullarının oluştuğu belirlendiğine ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/01/2013
gününde oy birliği ile karar verildi.