KÜNYE
(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi 2012/7690 E., 2012/10495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen manevi tazminat davası sırasında davalı tarafından 31.01.2012 tarihli dilekçe ile reddi hakim talebinde başvurulmuştur. Talebi inceleyen merci tarafından talebin REDDİNE ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davalı, 31.01.2012 günlü dilekçesi ile Hâkim... hakkında Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna şikayette bulunduğunu, bu nedenle aralarında husumet oluştuğunu belirterek H.M.K.’nın 36/d maddesi gereğince reddi hakim talebinde bulunmuş, konuyu inceleyen mercii talebi reddetmiştir.
Yargılama sürerken taraflardan birinin mahkeme hâkimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması, H.M.K.’nın 36/d maddesinde belirtilen “Davalı olmak” anlamında yorumlanamaz. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hâkimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelecektir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hâkimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olabileceği gibi, tabii hâkim ilkesini de zedeleyecektir. Bu nedenle, konuyu inceleyen mercinin H.M.K.’nın 36/d. maddesi hükmünü bu şekilde yorumlaması usul ve yasaya uygun görülmüştür.
Ayrıca ret talebinin kötü niyetle yapıldığının anlaşılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde H.M.K.’nın 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL'den 5000.- TL'ye kadar disiplin para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususta karar verilmemiş olması aleyhe bozma yasağı gözönünde bulundurularak bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2012/7690, K. 2012/10495, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama