Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2012/8481 K.2012/11374

TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 713

KADASTRO KANUNU (3402) Madde 12

"İçtihat Metni"ÖZET: ÇEKİŞMELİ PARSEL, 1947 YILINDA YAPILIP KESİNLEŞEN GENEL KADASTRODA ADA VE PARSEL NUMARASI ALARAK VE GÜNLÜK ORMANI NİTELİĞİYLE HAZİNE ADINA YAPILAN TESPİTİNİN KESİNLEŞME­SİYLE TAPUYA KAYIT EDİLMİŞ, 3402 SAYILI YASA’NIN 12. MADDE­SİNDEKİ HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE GEÇMİŞTİR. TAPUDA KAYITLI TAŞIN­MAZLARIN, MEDENİ YASA’NIN 713.

MADDESİ HÜKMÜNE GÖRE ZİLYETLİK NEDENİNE DAYALI OLARAK TESCİLİ MÜMKÜN OLMADIĞI GİBİ, DAVACI ŞİRKETİN 1984 YILINDA ÇEKİŞMELİ YERE ŞANTİYE BİNASI VE MÜŞTE­MİLATINI YAPMASI, KEŞİF GÜNÜ İTİBARİYLE TERK EDİLMİŞ OLSA DA HALEN BU TESİSLERİN ZEMİNDE BULUNMASI, TAŞINMAZA TOPRAK ÇEKİP DOLGU YAPMA FAALİYETİ İMAR VE İHYA FAALİYETİ, ÜZERİNE DEPO, YATAKHANE VE YEMEKHANE GİBİ BİNALAR YAPMAK SURETİYLE KULLANILMASI İSE TAŞINMAZIN EKONOMİK AMACINA UYGUN ZİLYETLİK OLARAK KABUL EDİLEMEZ.

PARSELİN DAVA KONUSU EDİLEN BÖLÜMÜNÜN HAZİNE’DEN SATIN ALINMASI İÇİN DAVACI ŞİRKET YETKİLİSİNİN YAPTIĞI BAŞVURU, DAVACI ŞİRKET TARAFINDAN TAŞINMAZ MÜLKİYETİNİN HAZİNE’YE AİT OLDUĞU VE TAŞINMAZIN MALİK SIFATIYLA ZİLYET EDİLMEDİĞİNİN KABULÜ ANLAMINA GELECEĞİNDEN DAVANIN REDDİNE KARAR VERİLMESİ İSA­BETLİDİR.

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasının yapılan yargılaması so­nunda kurulan 18.02.2011 günlü hükmün, Yargıtay’ca duruşmalı olarak ince­lenmesi davacı şirket vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki tüm bel­geler incelenip, gereği düşünüldü:

Davacı şirket, F… ilçesi Y… köyü, K… mevkiinde bulunan sınırlarını bildirdiği 80.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, kesinleşen orman sınırları dışında olduğunu, 22 yılı aşkın bir süredir malik sıfatıyla zilyetliğinde bulun­durduğunu, yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edin­me koşullarının oluştuğunu iddia ederek, bu bölümün Hazine adına olan tapu kaydının iptali ve adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli parselin öncesi ağaçlık, gölyeri ve bataklık iken, dolgu yapılarak bugünkü halini aldığı, taşınmazın tespit dışı bırakılan yer olmayıp, ormana bitişik orman arazisi olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; günlük ormanı olarak Ha­zine adına kayıt edilen 12 ada 1 sayılı parselin bir bölümünün Medeni Ka­nun’un 713. maddesi hükmüne göre tapuya tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 08.05.1946 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1974-1975 yıllarında yapılıp, ekip çalışmaları 16.04.1976 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 16.04.1977 tarihinde kesinleşen, itirazlar üzerine komisyonca yapılan çalışmalarında 12.07.1977 tarihinde ilan edilerek, 12.10.1978 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa’nın 2. madde uygulaması, 1990 yılında yapılıp, 18.05.1990 tarihinde ilan edilen aplikasyon sınırlandırması yapılmamış ormanların ka­dastrosu ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi uygulaması mevcuttur.

Y… köyünde, genel kadastro 1947 yılında yapılmış, 24.03.1947 ila 24.05.1947 tarihlerinde ilan edilmiş, 12 ada 1 parsel sayılı 1610600 m2 yüz­ölçümündeki taşınmaz, günlük ormanı niteliğiyle Hazine adına tespiti kesin­leşmekle 11.11.1947 tarihinde tapuya kayıt edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleş­miş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin 1947 yılında yapılıp kesinleşen genel kadastroda 12 ada 1 parsel sayısı ve günlük ormanı niteliğiyle Hazine adına tespitin kesinleşmesiyle ta­puya kayıt edildiği,

bu tarihten sonra dava tarihine kadar 766 sayılı Yasa’nın 31/2 ve bu Yasa’yı yürürlükten kaldırarak yerine geçen 3402 sayılı Yasa’nın 12. maddesindeki hak düşürücü sürelerin geçtiği, tapuda kayıtlı taşınmazların Medeni Yasa’nın 713. maddesi hükmüne göre zilyetlik nedenine dayalı olarak tescilinin mümkün olmadığı gibi, davacı şirketin 1984 yılında çekişmeli yerdeki tepecikleri düzeltip taşınmaza dolgu yaparak üzerine şantiye binası ve müş­temilatını yaptıkları, keşif günü itibariyle terk edilmiş olsa da halen bu te­sislerin zeminde bulundukları,

taşınmazın toprak çekip dolgu yapma faa­liyetinin imar ve ihya faaliyeti olarak kabul edilmeyeceği, üzerine depo, ya­takhane ve yemekhane gibi binalar yapmak suretiyle kullanılmasının taşın­mazın ekonomik amacına uygun zilyetlik olarak kabul edilemeyeceği, kaldı ki.