Davacı ... Yönetimi, .... köyü 314 parsel sayılı taşınmazın, orman tahdit çalışmaları sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını, oysa orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek orman sınırları içine alınması isteğiyle 05.12.1984 tarihinde dava açmıştır.
Mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine ilişkin verilen karar, Orman Yönetimince temyiz edilmekle Dairenin 24.09.2001 gün ve 2001/6212-6543 sayılı kararı ile “...Çekişmeli 314 parsel 10700 m2 yüzölçümünde tarla vasfı ile tapu kaydı taksim ve zilyetlik nedenlerine dayalı olarak 13.09.1963 tarihinde ... adına tespit edilmiş.
Orman Yönetiminin tespite itirazı üzerine, 04.10.1967 tarihli komisyon kararı ile tapulama mahkemesine gönderilmişse de, tapulama mahkemesinin komisyonca esastan karar verilmesi gerektiği yolundaki kararı üzerine komisyon, 09.09.1970 tarihli kararı ile taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğinden tespit dışı bırakılmasına karar vermiş, bu kez ..., komisyon kararının iptali ve adına tescili isteğiyle tapulama mahkemesinde açtığı dava sonucu mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği 1970/931 Esas, 1990/33 Karar sayılı hüküm ile Dairenin 1994/4758 - 8638 sayılı kararı ile “Orman Yönetiminin,
davanın açıldığı tarihte görevli olan asliye hukuk mahkemesinde açtığı orman tahdidine itiraz davasının sonucunun beklenmesi ve bundan sonra temyize konu bu davaya da konu edilen orman tahdidine itiraz davası hakkında bir karar verilmesi gerektiğine” değinilerek bozulduğu, bundan sonra 1995/20 Esas numarasına kaydedilen davada bozma kararına uyulduğu ve yargılamanın halen devam ettiğinin anlaşıldığı,
314 numaralı parsel hakkında kadastro mahkemesinin 1995/20 Esas sayılı dava dosyasında devam etmekte olan kadastro tespitine itiraz davasının tarafları ve konusu bu dava ile aynı olduğundan, her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunduğu gözetilerek, yargılamanın birlikte yapılıp sonuçlandırılması bakımından kadastro mahkemesinin görevli olduğu da düşünülerek görevsizlik kararı verilmeli...” gereğine değinilerek bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra dava görevsizlik ile kadastro mahkemesine devredilmiştir. Kadastro mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda 18.11.2003 gün 1995/20-4 sayılı kararın kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.
Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1977 yılında 14 nolu Orman Tahdit Komisyonunca 1744 sayılı Yasa hükümlerine göre orman tahdidine başlanmış, sonuçları 04.10.1978 tarihinde ilan edilmiş, bu çalışmaya ilişkin itirazların komisyonca incelenmesinden sonra, komisyon kararı sonuçları da 17.10.1979 tarihinde ilan edilmiştir. Daha sonra 1987 yılında 3373 sayılı Yasaya göre 14 nolu Orman Tahdit Komisyonunca 2/B madde uygulaması yapılmış; ancak, anılan çalışmalar kadastro mahkemesinde 314 parsel hakkındaki kadastro tespitine itiraz davası askı tarihinde derdest olduğundan kesinleşmemiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kadastro mahkemesinin 18.11.2003 gün 1995/20-4 sayılı kararı ile orman tahdidine itiraz davasını da kapsar şekilde kadastro tespiti hakkında hüküm kurulduğundan, davanın konusuz kaldığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle 1086 sayılı H.Y.U.Y.nın 438. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.