Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kargacık Kasabası Hacıpürü mevkiinde bulunan 2376,23 m² yüzölçümlü taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın Tapulama Mahkemesinin 1964/5 Esas - 1976/20 Karar sayılı kararı ile orman olarak tescil harici bırakıldığı ve bu kararın davacı aleyhine kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalılar ... ve Orman Yönetimi yararına ayrı ayrı 1.200.- TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan ve 20.07.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 19.12.1958 tarihinde yapılmış ve sonuçları 10.11.1959 - 09.12.1959 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, Tapulama Mahkemesinin derecattan geçerek kesinleşen 1964/5 Esas - 1976/26 Karar sayılı ilâmı ile çekişmeli taşınmazın orman niteliğiyle tescil harici bırakıldığından orman tahdidinin kesinleştiği 20.01.1991 tarihine kadar ki zilyetliğe değer verilemeyeceği, orman tahdidi dışında bırakıldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar da 20 yıllık sürenin davacı gerçek kişi yararına dolmadığı belirlenerek, mahkemece, davanın reddine yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince davada, ret sebebi ortak olan davalılar Orman Yönetimi ve ... lehine tek vekalet ücreti takdiri gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının 6. bendinin hüküm fıkrasının tamamen hüküm fıkrasından çıkartılarak bunun yerine yeni bir 6. bent olarak, “6- Davalılar ... ve Orman Yönetimi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince ret sebebi ortak olduğundan 1200.- TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Orman Yönetimi ve Hazineye verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,
alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.