Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü, ... Mevkisinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine; (A) harfi ile gösterilen 7625.76 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/04/2007 tarih ve 2007/4758- 5106 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “ yargılama sırasında yapılıp ilân edilen orman kadastrosunun davanın tarafları ve dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmeyeceği, eldeki tescil davasının aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüştüğü, orman kadastrosuna itiraz davalarının da kadastro mahkemesinde görülüp sonuçlandırılacağı, bu nedenlerle mahkemece orman kadastrosuna itiraz davası tescil davasından ayrılıp, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizliğe karar verilerek tescil davası elde tutulup orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunun beklenmesi” gereğine değinilmiştir.
Asliye hukuk mahkemesince bozma kararına uyulmuş, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonucunda fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın sıfat yokluğundan reddine, (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın ise esastan reddine karar verilmiş; davacı tarafından temyiz edilmekle hüküm, bu kez Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/04/2011 tarih ve 2011/59- 3852 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle “mahkeme hükmüne esas alınan bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün % 5- 10 eğimli olduğu, üzerinde iki katlı ev ile yaşları 8 ilâ 30 arasında değişen çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Orman bilirkişileri tarafından yöntemince yapılan uygulamaya göre bu yer 1956 tarihli memleket haritasında çalılık rumuzlu açık alanda kalmaktadır. Dolayısıyla (A) harfli bölüm yönünden davanın kabulüne ve bu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun tesbitine karar verilmesi gereklidir.
Bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümle ilgili temyiz itirazlarına gelince; bilirkişilerce bu yerin yöreye ait 1956 tarihli memleket haritasında çalılık rumuzlu alanda kaldığı, eğiminin ise % 10 ilâ 20 arasında değiştiği bildirilmekte ise de hangi bölüm ya da bölümlerinin % 12’yi aşan; hangi bölüm ya da bölümlerinin % 12 ve altında eğimli olduğu belirlenmemiştir. Bu nedenle; yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları yeniden uygulanarak, taşınmazın gerçek eğimi ile varsa % 12’ yi aşan eğimli kesimleri belirlenmeli, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi gereğince % 12 ve altında eğimli bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.” hükmüne yer verilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulmuştur. Davacı vekili tarafından 23/09/2013 tarihli oturumda taşınmazın (A) harfli bölümü hakkında davanın kabulüne karar verilmesi, (B) harfli bölüm yönünden ise davadan feragat ettikleri yolunda beyanda bulunulması üzerine davanın kısmen kabulüne; bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölüm yönünden davanın kabulüyle bu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun tesbitine, (B) harfli bölümle ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, bu bölümün orman sayılan yerlerden olduğunun tesbitine karar verilmiş, karar Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.