Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede arazi kadastrosu 1953 yılında yapılmış, dava konusu 414 sayılı parsel 2700 m², 417 sayılı parsel 11.200 m², 418 sayılı parsel 16.500 m², 419 sayılı parsel 4300 m² ve 733 sayılı parsel 20.050 m² yüzölçümü ile tarla niteliği ile kişiler adına tespit edilmiş, satış ve intikaller sonucu halen davacı ... ve ... ile dava dışı... ve ... adına tapuda kayıtlıdır.
Davacılar 25/06/2010 günlü dilekçeleri ile 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesi çalışmaları sırasında taşınmazların ölçümlerinde hatalar yapıldığını belirterek hataların düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 418, 417, 414 ve 733 sayılı parsellerin 2/B sahasında kalan bölümlerinin kullanıcılarının davacılar olduğunun yazılmasına karar verilmiş, hükmün davacılar ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07/05/2013 gün ve 2013/674 - 5148 sayılı kararı ile özetle; davacıların aplikasyon ve 2/B uygulamasının orman kadastrosuna uygun olmadığı yönündeki temyiz itirazlarının reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yönünden; çekişmeli taşınmazlarla ilgili Ek-4. madde çalışması yapılmadığı belirtilerek koşulları bulunmayan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.
Davacılar vekili Ek-4. madde uygulaması sırasında hata yapıldığı, mahkemece yeterli inceleme yapılmadığı, bilirkişi raporlarında eksiklik bulunduğu gerekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyanın incelemesinde, çekişmeli taşınmazların davacılar ile dava dışı Ummuhan ve Nezaket adına tapuda kayıtlı olduğu, tapu kayıtlarında herhangi bir şerh bulunmadığı, dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede ilk orman tahdidinin 1944 yılında yapıldığı, daha sonra 1979-1980 yıllarında 2. madde, 1988 yılında 2/B madde çalışmaları yapıldığı ve kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece yörede yapılan tüm orman tahdit çalışmaları, 2. madde ve 2/B madde çalışmaları ile ilgili işe başlama, işi bitirme ve tahdit tutanakları ile haritaları getirtilmemiş, taşınmazların sınırında bulunan taşınmazlarla ilgili 3402 sayılı Kanunun Ek-4 madde çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise taşınmazların sınırında ve yüzölçümlerinde değişiklik olup olmadığı araştırılmamış, bu belgeler ve taşınmazları komşularıyla birlikte gösterir pafta getirtildikten sonra davacı vekilinden davanın konusu açıklattırılmamıştır.
O halde, yukarıda belirtilen tüm belgeler getirtildikten ve davacı vekilinden gerekli açıklamalar yaptırıldıktan sonra yerinde üç orman mühendisi ve bir harita mühendisi bilirkişi kurulu aracılığı ile yerinde keşif yapılmalı, taşınmazların ilk orman tahdidi ve daha sonra yapılan 2. ve 2/B madde çalışmalarındaki durumu belirlenmeli, ilk arazi kadastrosundaki sınır ve yüzölçümlerinde sonraki çalışmalarda değişiklik olup olmadığı ve değişiklik olmuş ise sebebi açıklattırılmalı, taşınmazların sınır ve yüzölçümlerinde değişiklik yoksa,
2/B alanında kalan bölümler yönünden hükümden sonra yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7/1. maddesi gereğince Hazine tarafından bu nitelikteki taşınmazlara dava açılmayacağı, açılan davalardan vazgeçileceği, 2/B belirtmesi konulmayacağı belirtildiğinden bu gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Dairenin bozma kararında da taşınmazlarla ilgili 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesi gereğince kullanım kadastrosu yapıldığında,
şerhe ilişkin taleplerin ileri sürelebileceği gerekçesiyle hükmün bozulması yerinde görülmediğinden davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne, hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.