Davacı ... Yönetimi, ... Köyünde bulunan 230, 270 ve 272 parsel sayılı sırasıyla 17600, 1400 ve 14240 m² yüzölçümündeki taşınmazların orman sayılan yerlerden olmasına rağmen 4342 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmalar sırasında mera niteliğiyle tahsis edildiğini, yapılan işlemin iptali ile çekişmeli taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, 230 ve 270 parsel sayılı taşınmaz ile 272 parsel sayılı taşınmazın bilirkişiler rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 8905,50 m²'lik bölümünün mera olduğuna ilişkin yapılan tesbit ve tahsis işleminin iptali ile taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis kararına itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 230 ve 270 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan, 272 parsel sayılı taşınmazın ise kısmen orman sayılan kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 5 ve 6 numaralı bentlerinin tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına" cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 21/05/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.