Davacı ... Yönetimi, Karabük İli, Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığı tarafından ... Köyünde yapılan mera tahdit çalışmaları neticesinde, 1, 2 ve 3 nolu parsel olarak tesbiti yapılan meralardan 1 nolu mera parselinin batı kısmının, 2 nolu mera parselinin kuzeydoğu kesiminde kalan kısmı ile 3 nolu mera parselinin orman bütünlüğü içinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, mera tesbitlerinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.
Yargılamanın devamı sırasında yörede yapılan arazi arazi kadastrosunda taşınmazlar hakkında 150 ada 57, 156 ada 29 ve 31 parsel sayılı, 25179,06 m2, 9021,20 m2 ve 19115,96 m2 yüzölçümü ve mera niteliğiyle kadastro tutanakları düzenlenmiş, 156 ada 29 sayılı parselin malikhanesi mevcut dava nedeniyle açık bırakılmış, diğer parsellerin malikhaneleri davalı olmalarına rağmen doldurulmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 150 ada 57 sayılı parselin 13.08.2012 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 272,30 m2, 156 ada 31 sayılı parselin (B) harfi ile işaretli 2074,08 m2’lik bölümlerinin kadastro tesbitinin iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, bu parsellerin kalan bölümleri ile 156 ada 29 sayılı parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, mera tesbitinin iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 02.02.2007 tarihinde ilân edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, 150 ada 57 sayılı parselin (A) harfi ile işaretli, 156 ada 31 sayılı parselin (B) harfi ile işaretli bölümlerinin eylemli biçimde orman, bu parsellerin kalan bölümleri ile 156 ada 29 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olmadığı ve kadim mera olduğu saptandığına göre, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesi, yine kadastro hakiminin düzenli sicil oluşturma görevi bulunmasına rağmen dava konusu 156 ada 31 ve 150 ada 57 sayılı parsellerin reddedilen bölümleri yönünden sicil oluşturulmaması, 156 ada 29 sayılı parselin ise köy tüzel kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden
yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hüküm fıkrasındaki, “Dava konusu Safranbolu İlçesi, ... Köyü 156 ada 29 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın reddine, mera vasfıyla köy tüzel kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline,
Davacının yapmış olduğu toplam 1140,30.- TL yargılama giderinin kabul/red oranına göre hesaplanan 114.- TL’sinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine,
Davacı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Kadastro Kanunun 31. maddesi gereğince vekilinin sarf etmiş olduğu emek ve mesaiye karşılık 500.- TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine” cümleleri çıkartılarak yerine; '' Davanın kısmen reddi ile dava konusu 156 ada 29 sayılı parsel ile 156 ada 31 sayılı parselin, 13.08.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen 17041,88 m2’lik bölümü ile 150 ada 57 sayılı parselin 24836,76 m2’lik bölümünün mera niteliğiyle özel siciline kaydedilmesine,
6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.