Davacı Hazine vekili, 05.05.2005 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Sarıgerme Köyü 213 ada 17 (eski 162) parselin Köyceğiz Gezici Kadastro Hakimliğinin 1954/1372-1963/149 sayılı kararıyla orman sınırı içinde kalması nedeniyle hükmen Hazine adına tescil edildiğini, ancak; 1981 yılında taşınmazın 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılarak tapuya da 2924 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca kullanıcısının ... ve ... olduğunun şerh edildiğini bildirerek işlemin iptalini ve şerhin silinmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılması işleminin iptaline ve şerhlerin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2. madde uygulamasına itiraz ve şerhin silenmesi istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 06.07.1981 tarihinde kesinleşen 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1953 yılında yapılmış, taşınmaz "Delicelik" olarak Hazine adına tesbit edilmiş, ... ve arkadaşları tarafından tesbite itiraz edilmişse de Köyceğiz Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1954/1372 ve 1963/149 sayılı kararı ile taşınmazın 1942 yılında kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı belirlenerek itirazın reddine karar verilmiştir. Yörede 2001 yılında 2859 sayılı Kanuna göre pafta yenileme çalışması yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazın geldisini oluşturan 162 parselin delicelik olarak Hazine adına tespit edilmesi üzerine Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1954/1372 - 1963/149 sayılı kararı ile gerçek kişilerin davasının reddedildiği,
1963 tarihli mahkeme kararı ile orman olduğu belirlenen bir yerin 1961 yılından önce orman niteliğini yitirmesi sözkonusu olamayacağından 1981 yılında kesinleşen işlemle orman sınırı dışına çıkarılmasının ve kişiler lehine zilyedlik şerhi verilmesinin kanunî dayanağının bulunmadığı belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine,
19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalı gerçek kişilerden onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine 07.05.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.