Kadastro sırasında ...
Mahallesi, 239 ada 2 ve 5, 240 ada 5, 10, 14 ve 20, 241 ada 7, 10, 12, 14, 18 ve 2, 245 ada 1, 246 ada 2, 261 ada 2, 262 ada 2, 263 ada 1 ve 237 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 6226,00 m², 1796,00 m², 3469,00 m², 5623,00 m², 8053,00 m², 6006,00 m², 25332,00 m², 8333,00 m², 12176,00 m², 12076,00 m², 15731,00 m², 4114,00 m², 13433,00 m², 4655,00 m², 5144,00 m²,10116,00 m², 4533,00 m² ve 16455,00 m² yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kayıtları uygulanarak tarla niteliğiyle ½’şer hisse oranıyla davacılar ... ve Ömer Faruk Doğan adlarına,
yine 239 ada 5 parsel sayılı yüzölçümündeki taşınmaz 239 ada 2 nolu parselin vergi kaydı miktar fazlası olarak bu bölümün orman tahdidi dışında kaldığı belirtilerek tarla niteliğiyle zilyetleri olan davacılar ... ve .... adlarına tespit edilmişlerdir.
Davalı gerçek kişilerin taşınmazların kök murislerinden kaldığı iddiasıyla tespitlere yaptıkları itirazlar sonucu, kadastro komisyonunca 03.08.1984 günlü 208 nolu kararla; kök muris ...’nın ölümünden sonra taraflar arasında taksim yapıldığının kanıtlanamaması gerekçesiyle tüm taşınmazların ...Ağa mirasçıları adına payları oranında tespitlerine karar verilmiştir.
Bunun üzerine davacılar asliye hukuk mahkemesine (kadastro mahkemesi sıfatıyla) verdikleri dava dilekçeleri ile; dava konusu 18 parça taşınmazın öncesinde kök murisleri ... ait iken ölümünden sonra bütün mirasçıların bir araya gelerek yapılan taksim sonucu babalarına isabet ettiğini, babaları...’ın 50, 60 yıldır zilyetliğinde bulundurduğunu ve adına vergi kaydı olduğunu ileri sürerek, taşınmazların tamamının adlarına tescilini istemişlerdir.
Asliye hukuk mahkemesince 29.12.1987 günlü kararla; 3402 sayılı Kanunun 1. maddesi gereği dosya görevsizlik kararıyla Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. ... ve ... ; aralarında taksimin yapılmadığını ileri sürerek davaya katılmışlardır.
Mahkemece taşınmazların bir kısmı kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle Hazine davaya dahil edilmiş, Hazine vekili 07.09.2007 günlü son duruşmada; tüm taşınmazlar yönünden davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davacıların davasının kısmen kabulüne ve dava konusu 241 ada 7, 14, 240 ada 7 ve 262 ada 2 parselin tarla niteliğiyle davacılar adına, müdahillerin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu 241 ada 10, 12, 18, 20, 240 ada 5, 10, 14, 237 ada 3, 246 ada 2, 261 ada 2, 263 ada 1 parsellerin kök muris ... mirasçıları adına payları oranında, 245 ada 1 parselin krokide (A) ile işaretli 3585
m²'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, geri kalan 9848 m²'lik kısmın tarla niteliğiyle kök muris ... mirasçıları adına payları oranında, dava konusu 239 ada 5 parselin krokide (C) ile işaretli 236,69 m²'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, geri kalan 1435,39 m²'lik kısmın tarla niteliğiyle Hazine adına, dava konusu 239 ada 2 parselin krokide (A) ile işaretli 1409,72 m²'lik bölümünün tarla niteliğiyle Hazine adına, geri kalan 4000,00 m²'lik kısmın tarla niteliğiyle kök muris ... Ağa mirasçıları adına payları oranında, krokide (B) ile işaretli 812,42 m²'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, dahili davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılarak 25.12.1974’de kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 29.06.1989’da 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre 2/B madde uygulamaları yapılmıştır.
Dava gerçek kişiler arasında görülen kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Somut olayda 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesinde yer alan üç ayrık halden hiç birisi mevcut bulunmamaktadır. Hazine tarafından tespite itiraz edilmediği gibi, açılan davaya yöntemine uygun katılımı da yoktur. Mahkemenin ara kararı ile davaya dahil edilmesi Hazineye taraf sıfatını kazandırmaz.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede orman sınırlandırılmasının davadan önce 1974 yılında kesinleştiği anlaşıldığından, davanın sınırlandırmaya itiraz niteliğine dönüştüğünden de söz edilemez. Mahkemece kurulan hükmü temyiz etme hakkı, davada taraf sıfatı kazanmış taraflara ait bir haktır. Hazine davada taraf sıfatını kazanmadığına göre hükmü temyiz etmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle davada taraf sıfatı olmayan dahili davalı Hazinenin kararı temyiz yetkisi ve sıfatı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 27.06.2013 günü oy birliği ile karar verildi.