Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/4988 K.2013/7970

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05/02/2013 gün ve 2012/9851 - 2013/846 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava dilekçesinde; ... Beldesinde yapılan kadastro sırasında 130 ada 1529 parsel sayılı taşınmazın, Hazine adına tesbit edilip beyanlar hanesine kendi kullanımında olduğunun yazıldığı, ancak; bu taşınmazın batısında 6000-6500 m² civarında 2/B niteliğinde bulunan taşınmazın orman sınırları içerisinde bırakıldığı iddiasıyla, bu bölümün adına kullanım şerhi yazılan 130 ada 1529 parsele eklenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 18/04/2011 tarihli oturumda, dava dilekçesinin yanlış kaleme alındığı, nizalı taşınmazın 2/B arazisi olduğu, mülkiyet iddiasının bulunmadığı, taşınmazın kullanıcısının kendisi olduğunun tesbitini istediğini, yine 26/12/2011 tarihli oturumda, talebinin 18/04/2011 tarihli celsede tutanağa geçtiği gibi 130 ada 1529 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı olduğunun tesbiti olduğunu bildirmesi üzerine,

mahkemece, davacının hukukî yararı bulunmadığı anlaşılmakla, davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyizi üzerine Dairenin 05/02/2013 gün ve 2012/9851 E. - 2013/846 K. sayılı ilâmıyla, ''İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,'' karar verilmiştir.

Davacı karar düzeltme dilekçesinde; hem dava dilekçesinde hemde temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü gibi dava ettiği yerin adına zilyetlik şerhi verilen 130 ada 1529 parsel olmadığını, karar düzeltme dilekçe ekinde sunduğu fotoğraflardan anlaşılacağı üzere, Fethiye-Kaş Karayolu kenarında bulunan ve orman tahdidi dışında kalan Devlet Karayolu ile 780, 1529 parseller arasında kalan yaklaşık 5000-6000 m2, üzerinde badem ağaçları dikili bulunan taşınmazına yönelik dava açtığını, mahkemenin keşif ve inceleme yapmadan duruşmada yanlış zapta geçen beyanlara göre davayı sonuçlandırdığını, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar, temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur. Kural olarak; bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitiren yerlerde 2/B madde çalışması yapma yetkisi Orman Genel Müdürlüğünün talimatıyla Orman Kadastro Komisyonlarına aittir. 2/B madde çalışmasına konu edilmeyen ve tutanak düzenlenmeyen yerlerde yönetimleri zorlar nitelikte önce 2/B madde çalışması yapılması ve sonra genel arazi kadastro komisyonlarınca da 5831 sayılı Kanuna göre kullanım kadastrosu yapılarak tutanak düzenlenmesi ve lehlerine zilyetlik şerhi verilmesi biçiminde bir dava açılamaz. Böylesi açılacak bir davada gerçek kişilerin aktif dava ehliyeti ve bu nedenlede hukukî yararları yoktur.

Kaldı ki; davacının dava ettiği yer, karar düzeltme dilekçesine ekli fotoğraf ve krokilerden anlaşılacağı üzere, 130 ada 1529 nolu 2/B parselinin ve orman tahdidini dışında ve genel arazi kadastrosunda da tesbit harici bırakılan alanda kaldığının anlaşılması halinde, kazandırıcı zananaşımı yolu ile zilyetlikle mülk edinme koşulları varsa Medenî Kanunun 713. maddesine göre her zaman tescil davası açabileceklerine göre, tutanak düzenlenmeyen yerde tesbit yapılarak lehlerine 2/B şerhi verilmesi yönündeki istemleri usûl ve kanuna aykırı olduğundan reddi gerekmiştir.