Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/5209 K.2014/2054

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman Yönetimi, tapuda davalılar adına kayıtlı olan eski .. Köyü (.. Mahallesi) 28122 ada 3 10, 11, 12, 13, 14, 15, 20, 21, 22, 23, 34 ve 35 sayılı parsellerin yörede 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı, davalı S.S. K..

Yapı Kooperatifi aleyhine açtıkları tapu iptal tescil davasının kabulüne ve 557 (28122 ada 3), 593 (28122 ada 10), 594 (28122 ada 11 ), 595 (28122 ada 12,), 596 (28122 ada 12 ), 596 (28122 ada 13), 602 (28122 ada 20), 603 (28122 ada 35), 604 (28122 ada 34), 605 (28122 ada 21), 606 (28122 ada 22), 609 (28122 ada 23) sayılı parsellerin davalı kooperatif adına olan tapu kaydının iptaline, orman niteliğiyle tesciline ilişkin Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2004/488 E.- 89 K. sayılı kararının Yargıtay denetiminden de geçtikten sonra kesinleştiği, 597 sayılı parsel için açtıkları tapu iptal tescil davasının ise,

Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/378 Esasına kayıt edildiğini, halen derdest olduğunu, yörede 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesi ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması sırasında bu parsellerin yine davalı kooperatif adına tespit edildiğini ileri sürerek, bu tespitin iptali ve orman niteliğiyle tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece .... S...Mahallesi eski 597, yeni 28122 ada 14 parsel sayılı taşınmazın Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/378 esasında dava konusu olması nedeniyle bu parsele ilişkin davanın derdestlik nedeniyle reddine, 6100 sayılı Kanunun 303. maddesi uyarınca davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, S...

Mahallesi 28122 ada 3, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 20, 21, 22, 23, 24, ve 35 sayılı parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline ilişkin hüküm kesinleşmiş olduğundan, mülkiyet konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, parsellerin yüzölçümleri yenilemede bulunan miktarlar olarak kabul edilmek suretiyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin kararın 3402 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca düzeltilerek tapuya tesciline dair verilen karar,

davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.05.2012 tarihli ve 2012/1947 E. - 7319 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle “... Orman Yönetiminin, eski ... Köyü 557, 593, 594, 595, 596, 602, 603 ve 604 sayılı parsellerin yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman tahdit içinde kaldığını belirterek, tapu kaydının iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istediği ve dava dilekçesinin aynı zamanda mülkiyete ilişkin bir istem içerdiğine göre, mülkiyete ve tasarrufa ilişkin bu davada genel mahkeme görevliyse de; ...

Köyü 593, 594, 595, 596, 602, 603 ve 604 sayılı parseller için aynı konuda açılmış davanın kabulüne ilişkin Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2004/488 E. - 89 K. sayılı kararının Yargıtay denetiminden de geçtikten sonra kesinleştiği, 557 sayılı parsel için açılan davanın ise, Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/378 Esasına kayıt edildiği ve davanın derdest olduğu anlaşıldığından,

davanın aynı zamanda tasarrufa ilişkin olduğunun söylenemeyeceği, davanın sadece 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre itiraz niteliğinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle mahkemece, çekişmeli parsellerin yenilemeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı haritası ve tutanağı getirtilerek,

harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılmalı, bu incelemede çalışmanın 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendiyle, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan yönetmelik hükümlerine uygun yapılıp yapılmadığı saptanmalı, bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalı,

bu çalışmada Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2004/488 E. 89 K. sayılı kesinleşmiş kararının ve Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/378 Esasına kayıtlı dosyada verilen karar kesinleşmişse bu kararların 22/2-a madde hükmüne göre çalışma yapan idareyi bağlayacağı gözetilmeli, şayet yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu belirlenirse, bu aykırılıklar giderilerek hüküm kurulmalı, şayet çalışmanın yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığı saptanırsa, kesinleşen mahkeme kararları gözetilerek,

belirlenen yeni yüzölçümü ve tersimatı ile çekişmeli parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmeli...” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacı orman idaresinin davasının HMK'nun 303. maddesi gereğince REDDİNE, dava konusu eski 557 yeni 28122 ada 3 sayılı parsel, eski 593 yeni 28122 ada 10 sayılı parsel, eski 594 yeni 28122 ada 11 sayılı parsel, eski 595 yeni 28122 ada 12 sayılı parsel, eski 596 yeni 28122 ada 13 sayılı parsel, eski 597 yeni 28122 ada 14 sayılı parsel, eski 602 yeni 28122 ada 20 parsel, eski 605 yeni 28122 ada 21 sayılı parsel, eski 606 yeni 28122 ada 22 sayılı parsel, eski 609 yeni 28122 ada 23 parsel, eski 604 yeni 28122 ada 34 sayılı parsel, eski 603 yeni 28122 ada 35 sayılı parsel,

eski 2942 yeni 28122 ada 15 parsel olarak Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ve kadastro müdürlüğüne yaptığı işlemler kesinleştiğinden sınır ve yüz ölçümü ile ilgili yeni bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; 3402 sayılı Kanunun 22/2-a tespiti gereğince yapılan, kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında ilk tahdidin aplikasyonu ve M.. P..

Vakfının tapulu taşınmazları yönünden Vakıflar Genel Müdürlüğünün itirazı üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanının hakem sıfatıyla verdiği karar ile tahdidi iptal edilen yerler hakkında yapılan ormanların kadastrosu çalışmaları 15.09.1976 tarihinde, bu işlemlere karşı yapılan itirazları inceleyen 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonu işlemleri de 09.12.1976 tarihinde ilân edilmiştir.

Daha sonra 1988 yılında 36 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B tesbit uygulaması yapılmış ve 15.06.1989 tarihinde ilân edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Daire bozma kararında, davanın yalnızca mülkiyete ilişkin olduğunun söylenemeyeceği, davanın sadece 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi hükmü uyarınca yapılan işleme itiraz niteliğinde olduğu belirtildikten sonra, harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılması gerektiğine değinilmesine rağmen mahkemece kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle mahkemece, çekişmeli parsellerin

yenilemeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı haritası ve yenileme tutanağı aslı getirtilerek, harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılarak, çalışmanın 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin 26.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğe uygun yapılıp yapılmadığı saptanmalı, bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.