Yörede 1975 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda dava konusu taşınmaz, 1495 parsel numarası ile sınırlandırılmıştır. Halen davalı adına tapuda kayıtlı bulunan çekişmeli ... Köyü 1495 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 6831 sayılı Kanun gereğince yapılıp 2009 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile taşınmaz kısmen orman sınırları dışına çıkarılmıştır.
Daha sonra 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılan kısmı için tutanak tutulmayarak Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tasarruf Dairesi Başkanlığının 04.08.2009 tarih ve 2009/15 sayılı genelgesi uyarınca, tapusunun beyanlar hanesine “Taşınmazın tamamı Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kalmaktadır” şeklinde şerh verilmiştir.
Davacı ...
Yönetimi, kadastro mahkemesine verdiği dilekçede, davalı adına kayıtlı dava konusu Kozan köyü 1495 parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmasının askı ilanına çıkarıldığını bildirerek, dava konusu taşınmazın Orman Kadastro Komisyon Başkanlığı tarafından yapılan eylemli orman tespit çalışmalarında eylemli orman olduğunun tespit edildiği, taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü ve eğimi itibariyle eylemli orman olduğu iddiasıyla kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Kadastro Mahkemesince, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30/01/2012 tarih ve 2012/820 - 533 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiş, dosya görevsizlikle kendisine gelen Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafınca temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılarak 29.12.2008 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece, yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, HMK'nun 333. maddesi uyarınca gider avansından kullanılmayan kısmın iadesine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fırkasına “HMK'nun 333. maddesi uyarınca davacı tarafından yatırılan avansın kullanılmayan kısmının iadesine” sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.M.U.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.