Kadastro sırasında ... Köyü 109 ada 12 parsel sayılı 61.619,31 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Mart 1946 tarih 183 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri uygulanarak fındık bahçesi niteliğiyle ... ve ortakları adlarına tesbit edilmiştir.
138 ada 15 parsel sayılı 30.295,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Mart 1946 tarih 183 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri uygulanarak fındık bahçesi niteliği ile ... ve ortakları adlarına tespit edilmiştir.
Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, ..., taşınmazların kendisine ait bulunduğu iddiasıyla ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirildikten sonra, dava konusu taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptal edilerek, 138 ada 15 sayılı parselin tamamının, 109 ada 12 sayılı parselin fen bilirkişi tarafından düzenlenen ek krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen kesimi hakkındaki davanın ayrılmasına karar verilmiş, davacı ... Yönetimi ve davalılardan ... tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.06.2010 gün ve 2010/4227 E. - 8071 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Davalılardan ...’ın 138 ada 15 sayılı parselin tamamına, 109 ada 12 sayılı parselin fen bilirkişi tarafından düzenlenen ek krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümüne yönelik temyiz itirazları yönünden hüküm onanmış,
Davacı ... Yönetiminin ve davalılardan ...’ın 109 ada 12 sayılı parselin fen bilirkişi tarafından düzenlenen ek krokili raporda (B) ile işaretlenen bölümüne yönelik temyiz itirazları bakımından; çekişmeli 109 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü hakkında esasa yönelik hüküm kurulup, geriye kalan kesimi hakkında ise, ayırma kararı verilmesi dava ekonomisine ve yargılamanın seriliği ilkelerine aykırı olduğu gibi, infazda da duraksamaya ve karışıklıklara sebebiyet vereceğinden bu bölüm hakkındaki davanın H.U.M.K.’nun 45. maddesi uyarınca birleştirilerek görülmesi" gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davacı ... Yönetiminin davasının reddine ve yine davacı ...'in davasının da feragat nedeniyle REDDİNE,
Dava konusu ... Köyünde fen bilirkişisi ...'in 19/10/2009 tarihli bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen yerin kadastro tesbit tutanağındaki gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli 109 ada 12 sayılı parselin temyize konu (B) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve dayanak tapu kaydının sınırları içinde kaldığı anlaşılarak, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, hüküm yerinde davalı 109 ada 12 sayılı parselin ada ve parsel numarasının belirtilmemesi ve (A) ile gösterilen bölümü hakkında ve dava konusu 138 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmün, Dairenin onama kararı ile kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, bu hususun hüküm kısmında belirtilmemesi infazda karışıklığı yol açabileceğinden doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün birinci bendinin ikinci fıkrası olan "Dava konusu ... Köyünde fen bilirkişisi ...'in 19/10/2009 tarihli bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen yerin kadastro tesbit tutanağındaki gibi tapuya kayıt ve tesciline" cümlesi kaldırılarak, yerine "Dava konusu ... İlçesi, ...
Köyü 109 ada 12 sayılı parselin fen bilirkişisi ...'in 19/10/2009 tarihli bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 20.482,13 m²'lik kısmının tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline, 109 ada 12 sayılı parselin krokide (A) ile gösterilen kısmı ile dava konusu 138 ada 15 sayılı parsel hakkındaki hükmün, önceki kararla kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından,
yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.