Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği U..K..de bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi vekili ve davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1972 yılında yapılmıştır.
Mahkemece, davanın reddine kararı verilmiş ise de HUMK’nın 25. maddesi uyarınca, bir mahkemenin verdiği görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleştikten sonra, dosyanın gönderildiği ikinci mahkemenin de görevsizlik kararı vermesi ve bu kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmesi halinde, görevli mahkeme merci tayini yolu ile Yargıtay tarafından belirlenecektir.
Somut olayda, temyiz edilen ret kararından önce, kesinleşmiş iki görevsizlik kararı mevcut olup, bu nedenle dava dosyasının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun l4. maddesi uyarınca alınan Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı kararı gereğince yapılan görevlendirme gereği merci tayini için Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken, dosyanın esasa kaydedilmesi ve davanın esastan reddi kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, diğer nedenlerin incelenmesine yer olmadığına,
temyiz harcının istek halinde iadesine 07/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.