Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/9599 K.2014/1361

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü, 110 ada 1101 parsel sayılı 1132,79 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve “taşınmazın tamamı eylemli ormana dönüşmüştür” şeklinde şerh verilerek Hazine adına çalılık niteliğiyle tesbit edilmiştir.

Davacı, taşınmazın eylemli orman olmadığı ve fiilî kullanıcısının kendisi olduğu iddiasıyla dava açmış ve taşınmazın beyanlar hanesine "kendisinin kullanımında olduğunun" şerh düşülmesini talep ve dava etmiştir.

Aslî müdahil Orman Yönetimi ise, taşınmazın eylemli orman olduğunu belirterek 2/B uygulamasının iptalini ve taşınmazın orman sınırları içine alınmasını ve orman vasfıyla tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacı gerçek kişinin davasının feragat nedeni ile reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulü ile 110 ada 1101 parsel sayılı taşınmazın 824,93 m² kısmının 2/B işleminin iptali ile bu kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş; davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/9662 E. - 11821 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: [Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı ... Yönetimi, 4999 sayılı Kanunun 6 ve 11. maddeleri gereğince taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla davaya müdahil olduğundan, çekişmeli taşınmazın eylemli orman olan kısımları belirlenerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Bu nedenle; mahkemece önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, fiilen orman niteliğinde olup olmadığı araştırılarak, eylemli orman niteliğinde olan ve olmayan kısımları ayrı ayrı belirlenerek ve fenni bilirkişiye eylemli orman niteliğinde olan kısımları gösterir şekilde infaza elverişli kroki çizdirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre ise; dava, kadastro tespitine itiraz davası niteliğinde olup, çekişmeli 110 ada 1101 parsel sayılı taşınmaz, 1132,79 m² yüzölçümüyle tesbit edilmiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 824,93 m² kısmına yönelik hüküm kurulması, kalan kısmı yönünden hüküm kurulmaması usûl ve kanuna aykırıdır.] denilmiştir.

-2-

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı gerçek kişinin davasının kabulü ile dava konusu 110 ada 1101 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinin iptaline, beyanlar hanesine davacının kullanımında olduğunun yazılmasına, bu hâli ile Hazine adına tesciline, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesine göre yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1968 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 09/06/1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

1) Asli müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olmadığı saptandığına göre, asli müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın eylemli orman olmadığı gerekçesi ile davacı gerçek kişinin davasının kabulüne karar verilmişse de, davacı gerçek kişinin, Yargıtay bozma ilâmı öncesi 18.01.2011 tarihli celsede davasından vazgeçtiği ve beyanını imzası ile doğruladığı, bu nedenle feragat nedeni ile davasının reddine karar verildiği ve bu kişinin hükmü temyiz etmediği, davalı Hazinenin temyizi üzerine, hükmün taşınmazın eylemli orman olan kısımlarının belirlenmesine yönelik olarak bozulmasına karar verildiği, buna rağmen Yargıtay bozma ilâmı sonrası davacı gerçek kişinin feragat beyanı yokmuş gibi davasına devam ettiği ve mahkemece gerçek kişinin davasının kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Feragat, HMK'nın 307. maddesinde; davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen

vazgeçmesi olarak tanımlanmış olup; HMK'nın 311. maddesi gereğince, feragat, kesin hüküm gibi hukukî sonuç doğuracağından, davacı gerçek kişinin davasının feragat nedeni ile reddine, dava konusu taşınmazın bozma ilâmında belirtilen hususlar gözönünde tutularak tesbit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, aksine görüş ve kanaatle yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.