Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/9744 K.2013/11282

Taraflar arasındaki tavzih talebi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 17.08.1978 tarihli dilekçesi ile, Kandıra İlçesinde yapılan şehir kadastrosu sırasında ... Mahallesi 59 ada 24 ve 26 parsel sayılı, 780 ve 4187 m2 yüzölçümlü taşınmazların, davalı ... adına tespit edildiğini, taşınmazların Milli Savunma Bakanlığına bağlı garnizon sahası içinde kaldığını ileri sürerek, kadastro tesbitinin iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların davalıya ait yerler olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 05.04.1979 tarihli kararı ile onanmıştır.

Kandıra Tapu Müdürlüğü, 05.02.2013 tarihli yazı ile, Kandıra İlçesi, ... Mahallesi 59 ada 24 ve 26 sayılı parsellerin kadastro sırasında davalı olmaları nedeniyle malik hanelerinin boş bırakıldığı, mahkeme kararında ise “davanın reddine” şeklinde hüküm kurulduğundan kararın infaz edilemediği bildirilerek tavzih talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece, talebin kabulü ile Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977/208 - 1978/345 sayılı kararında malikhanesi boş olan 59 ada 24 ve 26 sayılı parsellerin davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tavzih talebine ilişkindir.

Her nekadar; mahkemece, tavzih talebinin kabulüne karar verilerek, hüküm tavzih edilmiş ise de, dosya incelendiğinde; tarafların tavzihe ilişkin herhangi bir talebinin bulunmadığı, tapu müdürlüğünün, 05.02.2013 tarihli yazısı ile ...İlçesi, ... Mahallesi 59 ada 24 ve 26 sayılı parsellerin kadastro sırasında davalı olmaları nedeniyle malik hanelerinin boş bırakıldığı, mahkeme kararında ise “davanın reddine” şeklinde hüküm kurulduğundan kararın infaz edilemediği bildirilerek tavzih isteğinde bulunulduğu, mahkemece, kadastro müdürlüğünün tavzih talebinin kabul edilerek, hükmün tavzihi yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

Kural olarak tavzihin ne biçimde ve hangi koşullarda yapılacağı H.U.M.K.'nun 455 ve onu izleyen maddeleri (6100 sayılı HMK’nun 375 madde ve devamı) hükmünde açıklanmıştır. Buna göre, hükmün tavzihini ancak davanın tarafları isteyebilirler. O halde, somut olayda olduğu gibi, davanın taraflarınca yapılmış bir tavzih talebi bulunmadığında, uyuşmazlığı çözümlemekle yükümlü olduğu tartışmasız olan mahkeme hâkiminin, hükmü kendiliğinden

tavzih etmesi olanaksızdır. Doktrinde de kabul edildiği üzere, ilgili kurumlarca, hükmün tavzihini gerektiren hususların tespit edilmesi halinde, bu kurumlarca, hükmün tavzihi için talep hakkı bulunan ilgili taraflara bildirimde bulunulması gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece, davanın tarafı olmayan kadastro müdürlüğünün, tavzih talebinin aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.