Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/98 K.2013/1376

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur. Bu konuda red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Taraflar arasında görülen aile hukukundan kaynaklı eşya alacağı davası sırasında davacı vekili tarafından 16.07.2012 tarihli dilekçe ile "...delilleri tam toplanmadan ve 11.06.2012 tarihli bilirkişi raporlarına ilişkin itirazlarını değerlendirmeden esas hakkında beyanda bulunmak üzere süre verildiği, yargılamanın başından itibaren yanlı tutum sergilendiğinden hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu... ” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim...n, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından "...reddi hâkim dilekçesinde HMK.'nun 41/1-b maddesi gereğince inandırıcı delil gösterilmediği, aynı Kanunun 36. maddesindeki sebeplerin bulunmadığı..." gerekçesiyle H.M.K.'nun 41/f.1-b maddesi uyarınca talebin REDDİNE ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

H.M.K.'nun 41. maddesi gereğince hâkimin reddi talebi, süresinde yapılmamışsa, inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse ve davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyor ise, toplu mahkemelerde ret edilen hâkimin müzakereye katılmasıyla; tek hakimli mahkemelerde ise reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.

H.M.K.'nun 42/2. maddesi uyarınca ret talebinin merci tarafından kabul edilmemesi hâlinde, reddi istenen hâkim davaya bakmaya devam eder.

Somut olayda; ret talebi HMK 42. maddesi gereğince merci tarafından incelenmiştir. Talebi inceleyen mercinin H.M.K.'nun 41. maddesinde düzenlenen geri çevirme verme yetkisi bulunmamaktadır. Merci, H.M.K.'nun 42. maddesi gereğince ret talebi hakkında incelemesini yaparak talebin kabulü veya talebin reddi şeklinde bir karar vermesi gerekirken, H.M.K.'nun 41. maddesi gereğince reddedilen hâkime tanınan geri çevirme kararı vermesi usûl ve kanuna uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.