Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/10346 K.2015/4163

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Dava konusu eski 367 yeni 104 ada 17 parsel sayılı 11954.86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfı ile adına tespit edilmiş; 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman kadastrosu sırasında taşınmazın bir bölümü orman tahdit sınırları içine alınmış; orman sınırlandırması ve 2/B çalışması 21.03.2013 tarihinde askı ilânına çıkarılmıştır.

Davacı, 04.04.2013 tarihli dava dilekçesiyle, taşınmazın uzun yıllardır kendisinin ve babasının kullanımında olduğunu belirterek orman tahdidine itiraza dair dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının, çekişmeli taşınmazla ilgili olarak uzun yıllar Hazineye ecrimisil ödediği ve fer'i zilyet olduğu gerekçesiyle, davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli 367 parsel sayılı taşınmaz 1967 yılında yapılan arazi kadastrosu sonucu orman vasfıyla adına tapuya tescil edilmiştir. Yörede 2008 yılında, 6831 sayılı Kanun uyarınca başlatılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması çalışmaları 2012 yılında sona ermiş, sonuçları 21/03/2013 tarihinde askı ilânına çıkarılmıştır. 367 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü orman kadastro sınırları içinde kalmaktadır.

Dava konusu taşınmaz, ilk kez orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alınmamış; 1967 yılında yapılan arazi kadastrosu sonucu "orman" vasfıyla adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Çekişmeli taşınmaz, orman kadastrosundan önce de tapuda orman vasfıyla kayıtlı bulunduğuna göre, orman kadastrosu sırasında orman sınırları içinde gösterilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı gibi ormanlar ve tapulu taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik de hukukça değer taşımamaktadır. Davacının davasının bu nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme sonucu farklı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz ise de karar, sonucu itibariyle doğru bulunduğundan, hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.