Davacı, .... ve .... mevkiinde bulunan üç parça taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı nedeni ve maliki olduğu iddiasıyla, orman olarak yapılan tespitlerin iptali ve kendi adına tashihen tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği ve davalı ... Yönetimi vekili tarafından, vekâlet ücretine karar verilmemesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu gerekçeleriyle temyiz edilmekle Dairece bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/03/2014 gün ve 2014/1455 E. - 2805 K. sayılı bozma kararında özetle: "Somut olayda; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 02/12/2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Bu durumda; eldeki dava, kesinleşen orman kadastrosunun iptali mahiyetinde bir dava olup; bu tür davalarda görev, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmü gereğince genel mahkemelere aittir. Bu gerekçelerle mahkemece, kadastro mahkemesinin görevi kapsamında kalmayan davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir." denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde, dosyanın ve eklerinin yetkili ve görevli mahkeme olan ..... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman kadastrosunun iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 02/12/2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına göre, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinin 1. fıkrasında "Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir" hükmüne yer verilmiştir.
Mahkemenin yargı yetkisi HMK'nın 12. maddesine göre idari sınır esas alınarak belirlenir, davaya taşınmazın idari sınırları içerisinde bulunduğu ilçe veya il adli yargı yerinde bakılması gerekir. Bu kural kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece re'sen gözetilir. 6100 sayılı HMK'nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın Gerze ilçesi idari sınırları içerisinde olduğu ve ".. ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine" şeklinde karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde “Nöbetçi .....
Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “.....” ibaresi kaldırılarak, bunun yerine, “....” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/06 /2015 günü oy birliğiyle karar verildi.