Davacılar, dava dilekçelerinde; ..... ili, .... ilçesi, ... köyü, Köy içi mevkiinde bulunan taşınmazlarının 4800 m2 yüzölçümlü olarak kargir bina ve arsası vasfıyla kök murisleri adına 05.05.1955 tarihinde tesbit gördüğünü ve yörede 10.07.1998 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosunda kısmen orman tahdidi içinde bırakıldığını, oysa taşınmazın tamamının 1955 yılından önce zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğu için 1954 yılında başlanan arazi kadastrosu çalışmalarında murisleri adına tespit gördüğünü ve kesinleştiğini, taşınmazda eklemeli olarak 100 yılı aşkın süreden beri zilyet olduklarını,
ayrıca orman tespit tutanaklarının Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılmadığını, yapılan orman tahdidini 06.01.2009 tarihinde öğrendiklerini ileri sürerek, davanın kabulü ile, tapunun 334 sayılı parselde kayıtlı taşınmaza yapılan orman tahdit ve tesbitinin iptali ile adlarına kayıt ve tescili talebiyle dava açmıştır.
Mahkemece; evveliyatı orman olan ve ormandan açılarak uzun yıllar ziraat faaliyeti yürütülen yerin zilyetlikle mülkiyetinin kazanılması düşünülemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, davacılar tarafından temyiz edilen, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.02.2014 tarih ve 2014/5 - 2212 sayılı ilâmı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; “ Dava; 1954 yılında yapılan arazi kadastrosu sonucu tapuya tescil edilen tapulu taşınmazın, 10.01.1999 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışmalarında kısmen orman tahdidi içine alınması işlemine karşı 10 yıllık hak düşürücü sürede açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ise, taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin bu kabulü yerinde değildir.
Şöyle ki; taşınmazın (I) harfi ile gösterilen bölümü 1953 yılı hava fotoğrafı ve 1957 yılı memleket haritasında açık alanda görünmektedir. Mahkemece; kesinleşmiş tahdit bulunmadığından uyuşmazlık, dava konusu yere, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafının uygulanması ile çözülmelidir. Mahkemece, ormancı bilirkişi raporuna göre açık alanda görünen ve eylemli hali ile de tarım arazisi vasfında olduğu anlaşılan (I) nolu bölüm yönünden davanın kabulü ile bu bölümün tefrik edilerek orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” denilmiştir.
Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 334 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerin hazırladıkları 06.07.2010 tarihli raporlarına ekli krokide (I) harfi ile gösterdikleri 3633 m2'lik bölümün tefrik edilerek, orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekilince temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidine itiraz davasıdır.
Yörede 1954 yılında yapılmış arazi kadastrosu ve 04.11.1996 tarihinde başlanan ve 10.07.1998 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Dava konusu yer, orman tahdit çalışmalarında orman tahdit hattı içinde bırakılmış olup, 2/B madde uygulamalarına konu edilmemiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.