Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından 04.12.2013 tarihli dilekçe ile özetle; "...hâkimin, davacı tarafı sorular ile yönlendirdiği, kendilerini ise, cevap dilekçenizden başka diyeceğiniz varsa söyleyin, şeklinde beyanda bulunarak susturduğu, beyanlarının tutanağa geçirilmediği, savunmalarının temelini oluşturan "Davanın miras davası olmadığı ve husumet itirazları bulunduğu" yönündeki itirazlarının tutanağ geçmediğinden, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, reddi hâkim isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davalılar vekilinin HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.05.2014 gün ve 2014/3104 E. - 5775 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "...davalı vekilinin, vekâletnamesinde reddi hâkim istemine ilişkin özel yetkisinin bulunmadığı ve davalı vekili aleyhine disiplin para cezasına hükmolunamayacağına..."değinilmiştir.
Merci tarafından, bozma kararına uyulduktan sonra, davalı vekili reddi hâkim istemine ilişkin yeni vekaletname ibraz ederek, 28.08.2014 tarihli dilekçe ile önceki reddi hâkim dilekçesindeki nedenleri tekrar ettiğini belirterek, yeniden reddi hâkim isteminde bulunulmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, yenilenen talebin reddinin gerektiği yönünde görüş bildirilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, reddi hâkim isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davalılar aleyhine disiplin para cezası hükmolunmasına yer olmadığına ilişkin verilen karar davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde sayılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.