Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/1288 K.2014/3705

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Yönetimi ... Köyünde bulunan 10866 ada 1 ve 2 parsel sayılı sırasıyla 469593.47 m2 ve 460671.24 m2 yüzölçümlü taşınmazların mera niteliği ile özel sicilinde kayıtlı olduğu, taşınmazların bir kısmının kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla, özel sicilindeki kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili ile müdahalenin men'i istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne ve fen bilirkişinin rapor ve krokisinde 10866 ada 1 sayılı parselde (A) harfi ile gösterdiği 132.958,00 m2'lik bölüm ile 10866 ada, 2 numaralı parselde (B) harfi ile gösterdiği 19.826,32 m2'lik bölümlerin mera kayıtlarının iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davalıların belirtilen yerlere yönelik müdahalelerinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın özel sicilindeki kaydının iptal ve orman niteliğinde tapuya tescil istemine ilişkindir.

Yörede, 1940 yılında 3116 sayılı Kanuna göre orman tahdidi yapılmış ve kesinleşmiştir. 1955 yılında 5602 sayılı Kanuna göre arazi kadastrosu çalışması ve 2011 yılında 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yenileme çalışmaları ile 05/09/2012 tarihinde ilân edilen 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması çalışmaları vardır.

1) Davalı Hazinenin tapu iptali ve tescil kararına yönelik temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere göre çekişmeli 10866 ada 1 (1023 parsel) parsel sayılı taşınmazın (A) harfli 132.958,00 m2 yüzölçümlü bölümü ile çekişmeli 10866 ada 2 (1022 parsel) parsel sayılı taşınmazın (B) harfli 19.826,32 m2 yüzölçümlü bölümleri kesinleşen orman sınırları içerisinde ve orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek bu bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığına göre, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin elatmanın önlenmesi, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine, aynı hüküm uyarınca, haksız bir elatma varsa, anılan hüküm malike, her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda; davanın açıldığı tarihte, dava konusu taşınmazlar mera niteliği ile özel sicile kayıtlıdır.

Davalı Hazine, dava tarihinden önce taşınmaz üzerinde sicil kaydına dayanarak tasarrufta bulunduğundan, davalının dava konusu taşınmaza haksız bir elatmasından söz edilemez.

Bu itibarla, Orman Yönetiminin elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, müdahalelerinin men'ine karar verilmesi yerinde olmadığı gibi 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A ve 17. maddeleri ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,

henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri uyarınca davalılar aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağı gözetilmeden davacı ... Yönetimi lehine vekâlet ücretine ve davalılar aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesi de usûl ve kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.