Davacılar vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köylerinde bulunan beş parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan deliller çerçevesinde davaya konu edilen taşınmazların 1947 yılında yapılarak sınırları aynı yıl içinde kesinleşen ve tapu siciline Devlet Ormanı olarak Hazine adına tescil edilen ormanlık alanların içinde kaldığı, bu haliyle bu yerlerin eskiden beri orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiş, bu hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.
Davaya konu taşınmazların bulunduğu ... Köyünde ilk orman tahdidi 1947 yılında 5 nolu Orman Tahdit Komisyonu tarafından 3116 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre yapılmıştır. Daha sonra 1977 yılında 9 nolu Komisyonun 4 nolu ekibi tarafından 1949 yılında kesinleşmiş olan orman sınırlarının aplikasyonu ile 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulama çalışmaları yapılmıştır. Aynı şekilde 1984 yılında 96 nolu Komisyon tarafından 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması ve 1988 yılında aynı komisyon tarafından 3402 sayılı Kanun uyarınca aplikasyon ve 3373 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması yapılmış ve tüm bu çalışmalarda davalı taşınmazlara 2/B madde uygulaması hiçbir şekilde yapılmamıştır.
Davaya konu taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosuna ilişkin tutanaklar 29/03/1989 - 01/05/1989 tarihleri arasında 30 günlük askı ilânına çıkmış ve 02/05/1989 tarihinde kesinleşmiş olup, davaya konu taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan yerlerden olduğu nitelemesiyle tapulama harici bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların 1947 yılında yapılan orman kadastrosunda orman tahdit sınırı içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığı ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,
kaldı ki davacı yanın davasına dayanak yaptığı M.K 713. maddesinde ifadesini bulan zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının somut olaydan gerçekleşmediği de dosya kapsamından anlaşıldığından tüm bu açıklamalar ışığında yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 11/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.