1998 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 795 parsel sayılı 1573 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ahşap ev ve bahçe niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.
Davacı ..., 26.08.1998 tarihli dilekçesiyle zilyedlik koşullarının gerçekleşmediği iddiasıyla dava açmıştır.
Mahkemece davanın reddi yolunda verilen karar Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 10.05.2005 gün ve 1495-1531 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Yörede 1938 yılında yapılan orman kadastrosu ve daha sonra yapılan 2/B madde uygulamaları bulunduğu halde, bu çalışmalara ait harita ve tutanakların getirtilmediği, kesinleşip kesinleşmediklerinin belirlenmediği ve uzman bilirkişiler eliyle taşınmazın bu çalışmalardaki durumunun belirlenmediği” ne değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1938 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1982 ve 1989 yıllarında yapılıp kesinleşen aplikasyon, 2. madde ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.
Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi kurulu tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın 1938 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eski tarihli resmî belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu,
davalı yararına zilyedlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, üzerindeki ağaçların tamamanın emekle yetiştirildiği ve komşu 796 parsel sayılı taşınmaz hakkında Hazinenin aynı iddia ile açtığı kadastro mahkemesinin 1998/22 sayılı dosyasında görülen davanın reddi yolunda verilen kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 17/09/2001 gün ve 8305-6526 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06/05/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.