Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 766 sayılı Kanuna göre 1969-1970 yıllarında yapılan tapulama sonrasında çekişmeli yüzölçümlü taşınmaz, koruluk vasfıyla davalılar adına tapuya tescil edilmiştir. Taşınmazın tapu kaydı üzerinde 2942 sayılı Kanunun 7/B maddesi gereğince istimlak şerhi bulunmaktadır.
Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın 10.08.2006 tarihinde askı ilânına çıkartılarak kesinleşen orman tahdit sınırları içersinde kaldığı iddiasıyla tapu kaydının iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline, taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesine ve kal-ine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili ve vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescili niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazı bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 766 sayılı Kanuna göre 1969-1970 yıllarında yapılarak kesinleşmiştir. Kadastro tesbit tarihinden sonra ve dava tarihinden önce 10.08.2006 tarihinde askı ilânına çıkartılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; mahkemece çekişmeli taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup, orman parselleri üzerine şerh konulamayacağı gibi, kaldı ki, Orman Yönetimi tarafından da her zaman davalılar lehine irtifak hakkı kurularak idarî yoldan kamu kurumları lehine tahsisin mümkün olduğu gözetilerek taşınmazın tapu kaydı üzerinde lehine 2942 sayılı Kanunun 7/B maddesi gereğince konulmuş olan istimlak şerhinin iptaline hükmedilmemiş olması ve dava kabul edildiğinden “bakiye 641,52.- TL harcın davacıdan alınarak rad kaydına” hükmedilmiş olması doğru değil ise de,
bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün 1. bendindeki “tapu kaydının” kelimelerinden sonra gelmek üzere “şerhleri ile birlikte” kelimelerinin yazılması ve harca ilişkin 4. bendin tamamen hükümden çıkarılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 01/07/2014 günü oy birliği ile karar verildi.