Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından 10.12.2013 havale tarihli dilekçe ile "...davanın başından itibaren yaptığı savunmaların dikkate alınmadığı, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediği, davacı tarafın davasının yetkili veya geçerli bir vekaleti olmayan avukatın takip etmesine izin verildiğinden hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim ... (...) 'nin, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davalının HMK'nun 42/4 maddesi uyarınca takdiren 500.- TL idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler, işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından, talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, H.M.K.'nun 42/4. maddesinde; ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında verilecek para cezasının nev'i disiplin para cezası olarak belirlendiği halde, mahkemece anılan kanun hükmü dikkate alınmaksızın ret talebinde bulunan davacı aleyhine 500.00.- TL. idarî para cezasına hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının ikinci bendinin birinci satırında “500.- TL” ibaresinden sonra yer alan “İdarî” ibaresinin hükümden çıkartılarak, bunun yerine “Disiplin” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.