Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı, bu konulara cevap teşkil edecek niteliktedir.
Davalı şirket vekilinin mülkiyet hakkının ihlal edildiği yönündeki iddialarına gelince ise; davacı Orman Yönetimi, dava konusu 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali isteğinde bulunmuş, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece onanmıştır.
Davalı şirket vekili, eldeki dava ile Anayasanın 35 maddesi ve AİHS’nin Ek 1 nolu protokolünde korunan mülkiyet hakkının açıkça ihlal edildiğini, tapu maliki kişiler açısından “kazanılmış hak” ilkesi “tapuya güven” ilkesi ve “idarenin kanuniliği” ilkesi bakımından davanın reddi gerekirken, kabulü ve bu kararın onanmasının adil olmadığı ve hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın düzeltilmesini istemiştir.
Bilindiği üzere; mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1).
Türk Medeni Kanununun 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.Ancak, mülkiyet hakkı mutlak bir hak olmayıp, kamu yararı amacıyla sınırlandırılabilir; bu sınırlandırmanın ölçülü ve orantılı olması gerekir.
Nitekim, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) hem kıyılar hem de ormanlarla ilgili kararlarında kadastro tespiti ya da satın alma yoluyla tapulu taşınmazları edinen kişilerin tapularının, kıyı kenar çizgisi ya da orman alanı içinde kaldığı gerekçesiyle ve herhangi bir tazminat ödenmeksizin iptal edilmesini Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ek 1. protokolün 1. maddesinin ihlali olarak nitelendirmiştir.
AİHM bu kararlarında çevrenin korunmasına ilişkin kamu yararı ile bireyin mülkiyet hakkının korunması arasında makul bir dengenin bulunması gerektiğini belirterek, karşılığı ödenmeksizin mülkiyet hakkına müdahale edilemeyeceği sonucuna ulaşmıştır.Kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.
Bu nedenle, yolsuz tescil niteliğinde olsa bile, Devlet tarafından verilen geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, Devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.
Anayasanın 169. maddesi gözönüne alındığında, usûlüne uygun araştırma ve inceleme ile orman alanı olduğu belirlenen yer içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilmesinde kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödenmesi gerektiği de kuşkusuzdur.
Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde, orman alanı olduğu belirlenen yer içinde kalan davalı şirkete ait tapu kaydının iptal edilerek taşınmazın orman niteliğiyle tapuya tescil edilmesinde kamu yararı nedeniyle hukuka aykırı bir durum bulunmamaktadır. Tapu sahibinin mülkünden yoksun kalması nedeniyle iptal edilen tapu kaydının bedelini tazminat davası ile idareden talep etmesi mümkündür.
Ancak, somut davada davalı şirket vekili tarafından tazminata yönelik bir dava veya karşı dava açılmamıştır.
Böyle bir dava açılması halinde, ancak, tazminat hususu incelenebileceğinden Daire kararı usûl ve kanuna uygundur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nun 440. maddesinde yer alan sebeplerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 228.00.- TL. para cezasının düzeltme isteyenden alınmasına 30/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.