Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/3110 K.2014/6623

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yörede 1966 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında K. Köyü 1546 parsel sayılı 32800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera vasfıyla köy tüzelkişiliği adına tesbit edilmiş olup, halen aynî şekilde Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğunu bildirerek, mera tahsis komisyon kararının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili talebi ile dava açmıştır.

Çekişmeli taşınmaz, Mera Tahsis Komisyonunun 05.03.2010 tarih ve 436 sayılı kararı ile mera olarak tahsis edilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 1546 sayılı parsele ilişkin Mera Tahsis Komisyon kararının ve tapu kaydının (özel sicil kaydının) iptaline, taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekâlet ücretine, davalı Hazine tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.10.2011 gün ve 2011/7171-11571 sayılı bozma kararında özetle; "mahkemece yörede 1972 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirildikten sonra; mahkemece, bir orman mühendisi ve bir fen bilirkişiden oluşturulacak iki kişilik bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden keşif yapılması, taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalan kısımlarına yönelik olarak davanın kabulüyle bu kısımların orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; tahdit sınırları dışında kalan kısımlar var ise bu kısımlara yönelik davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Yargıtay bozma ilâmı sonrası mahkemece davanın kısmen kabulüne, Uşak İli, Merkez İlçesi, K. Köyü 1546 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerin 25.11.2013 tarihli rapor ve krokilerinde (A1) işareti ile gösterilen 1047,73 m2'lik ve (A2) işaret ile gösterilen 8.600,04 m2'lik kısımların ilgili mera tahsis kararı ve tapu kaydının (özel sicil kaydının) iptali ile bu kısımların orman vasfıyla ayrı bir parsel numarası verilerek Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının fazla talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis komisyon kararının iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 18.08.1972 tarihinde ilân edilerek 18.08.1973 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak çekişmeli taşınmazın (A1) ve (A2) işareti ile gösterilen kısımların orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesi ile bu kısımların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmişse de, bozma gerekleri yerine getirilmediği gibi, yapılan inceleme ve araştırma da yetersizdir. Şöyle ki; orman tahdit haritasında 67 ilâ 69 orman tahdit noktası arasındaki açı ve mesafeler ile bozma sonrası alınan karara dayanak ortak bilirkişi raporundaki açı ve mesafeler birbirinden farklı olup, bu husus açıklığa kavuşturulmadan yetersiz olan bu rapora dayanılarak hüküm kurulması yerinde değildir.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ve fen memurundan oluşturulacak dört kişilik bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp,

değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.