Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 11.09.2013 havale tarihli dilekçe ile "...Davacı defterlerinin usule uygun olarak tutulmadığından delil teşkil edemeyeceğinin anlaşılmasına rağmen davacı vekilinin celse arasında verdiği dilekçeye istinaden ve dilekçe kendilerine tebliğ edilmeksizin ... ve ... Vergi Dairelerine yazı yazıldığı, bu ara karardan rücu edilmesi yönündeki talepleri hakkında karar verilmediğinden Hâkimin tarafsızlığından şüphe duyduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim ...'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davacının HMK'nun 42/4 maddesi gereğince 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.02.2014 gün ve 2013/10072 - 2052 sayılı karar ile bozulmuştur.
Dairenin yukarıda tarih ve sayısı verilen bozma kararında özetle "... davalı vekilinin, vekil olarak atandığına ilişkin ... Noterliğinin düzenlediği 30/04/2012 gün 12849 yevmiye nolu vekâletnamede hâkimin reddi yoluna başvurulabilmesi için vekile özel yetki verilmediği”ne değinilmiştir.
Merci tarafından bozma kararına uyulduktan sonra, reddi hâkim isteminin reddine karar verilmiş, merci kararı davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak, hükmüne uyulan Daire bozma kararında, davalı vekilinin vekâletnamesinde özel yetkisi bulunmadığından reddi hâkim talebinin reddine karar verilmesi gereğine değinilmiş ise de, Daire bozma kararında maddi hata yapılmıştır. Davalı vekilinin ... Noterliğinin düzenlediği 30/04/2012 gün ve 12849 yevmiye nolu vekâletnamede özel yetkisi bulunmasa da, reddi hâkim talebini içerir dilekçeyi davalı asilin de imzaladığı; ayrıca, ibraz edildiği 11.09.2013 tarihli oturumda da davalı asilin hazır bulunduğundan vekilinin bulunduğu reddi hâkim talebine izninin bulunduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; Dairece, istemin esasına ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda,
hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.