Yörede 1992 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 285 ada 1 ve 3 parsel sayılı sırasıyla 3800 m2 ve 7087 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğiyle vergi kaydı uygulanmak suretiyle... adına tesbit ve tapuya tescil edilmiş; halen, satış nedeniyle davalı adına tapuludur.
Hazine, çekişmeli taşınmazlar ile dava dışı aynı ada 2 ve 4 sayılı parsellerin içinde bulunduğu orman içi poligonu yüzölçümünün komisyonca 16000 m2 olarak belirlendiği halde, kadastro çalışmalarına göre bu parsellerin toplam yüzölçümünün 27591 m2 geldiği, bu fazlalılığının çekişmeli 285 ada 1 ve 3 sayılı parsellerin ormana tecavüzü sonucunda oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazlara ait tapu kayıtlarının iptaliyle Hazine adına tapuya tescillerini istemiştir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne;
çekişmeli parsellerden 285 ada 3 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 400 m2'lik bölümünün tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya tesciline. 285 ada 1 sayılı parsele yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede ilk kez 1970 yılında 6831 sayılı Kanun gereğince orman kadastrosu.
1984 yılında ise 2896 sayılı Kanun gereğince değişik 2/B madde uygulamaları yapılarak kesinleşmiştir. Daha sonra 1992 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulamaları ile henüz sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulamaları yapılmış, sonuçları 31/03/1994 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye,
uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu ve yörede ilk kez 1970 yılında yapılan orman kadastrosunun kesinleşmesinden itibaren 20 yıllık zilyetlik süresinin dolduğu, eski tarihli belgelerde açık alanda kaldığı,
komşu parsellerin de davalara konu olup kişiler adına kesinleştiği anlaşılarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.