Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/3771 K.2014/8083

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... Köyü 208 ada 18 parsel sayılı 59,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/827 Esas sayılı dosyasına dava konusu olduğundan söz edilerek Köy boşluğu niteliğiyle malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Davacı ... vekili, sulh hukuk mahkemesine sunduğu 10.01.2006 tarihli dilekçesiyle, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü, ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, müvekkilinin dava konusu yeri 1960 yılında Rıfat Koyuncu’dan satın aldığını ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, taşınmazın Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Sulh hukuk mahkemesince, dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ...

Köyü, 208 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile 15.09.2011 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 17,94 m² yüzölçümündeki bölümün tek katlı kargir ev niteliği ve 208 ada 18 parsel sayısıyla davacı ... adına, aynı krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen toplam 15,80 m² yüzölçümündeki bölümün ham toprak vasfı ve son parsel sayısıyla dava dışı ... adına tapuya kayıt ve tescillerine, aynı krokide (köy boşluğu+E+F) ile gösterilen toplam 41,26 m² yüzölçümündeki bölümlerin ise,

köy ortak alanı ve ambarlık niteliği ve son parsel sayısıyla orta malı olarak özel siciline kayıt ve tesciline karar verilmiş, Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/04/2013 tarih ve 2012/13069 - 2013/4419 sayılı bozma kararıyla, mahkemece verilen kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin 15/09/2011 hâkim havale tarihli raporu ve eki haritasında (D) harfi ile gösterdiği 17.94 m²'lik kısmın ... Köyü 208 ada 18 parselden ifraz edilerek, ... Köyü 208 ada 17 parsele eklenmesine, ...

Köyü 208 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 44.10 m² olarak tek katlı kargir bina vasfıyla davacı ... adına tespitine ve tapuya tesciline, (D) harfiyle gösterilen kısım 208 ada 18 parselden ifraz edildikten sonra ...

Köyü 208 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 41.26 m² olarak ambarlık niteliğiyle ... adına tapuya tesciline, (A) ve (B) harfleriyle gösterilen 15.80 m²'lik kısmın yol boşluğu olarak sınırlandırılarak paftasında gösterilmesine karar verilmiş, hükmün davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.'nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince tescil davası iken daha sonra çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesiyle kadastro tesbitine itiraza dönüşmüştür.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 26.09.1948 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye; çekişmeli taşınmazın (D) harfli bölümünde davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre Hazinenin taşınmazın (D) harfli bölümüne yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yine, çekişmeli parselde (E) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümler dışında kalan alanın köy boşluğu olduğu, kimsenin kullanımında bulunmadığı anlaşıldığından Hazine ve davacının bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının da reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Tarafların (A), (B), (E) ve (F) harfli bölümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece belirlenen ve kabul edilen duruma göre (A) ve (B) harfli bölümlerin yol olduğu anlaşılmaktadır. Hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmeyen yerler hakkındaki uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelere aittir. Kadastro mahkemesinin görevi kadastro tutanağının düzenlenmesi ile başlar. Görev kamu düzeni ile ilgili olduğundan taraflarca yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkeme tarafından da re'sen nazara alınmalıdır. Bu nedenle; (A) ve (B) bölümleri hakkındaki uyuşmazlıkta kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilmelidir.

Davacının, (E) ve (F) harfli ambar niteliğindeki bölümlerle ilgili temyizi yönünden ise, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşifte yer alan yerel bilirkişi 18 parsel içerisinde bulunan 2 adet ambarın yapımının en az 30 yıl öncesine dayandığını, bu ambarların en az 30 yıldır burada yerleştirilmiş şekilde durduğunu, bu ambarların 1975’li yıllardan beri kullanılmamaya başlandığını ve bu şekilde bakımsız ve kimsesiz kaldığını; davacı tanığı ... ambarların bulunduğu yerin öncesinde köy boşluğu olduğunu; davalı tanığı ...18 parsel içindeki büyük ambarın ... ...’ın, küçük ambarın ise davacının ...’dan bağış yoluyla aldığı ambar olduğunu;

davacı tanığı... ise parsel içindeki büyük ambarın ...’ın, küçük ambarın ise ...’nun ambarı olduğunu açıklamışlardır. Görüldüğü üzere bu anlatımlar birbirini doğrular nitelikte değildir.

Bu nedenle mahkemece yeniden yerel bilirkişi ve taraf tanıkları eşliğinde yapılacak keşifte, (E) ve (F) harfli bölümlerin öncesinde ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin terk edilip edilmediği, zilyetlik devam ediyorsa bunun süresi kesin biçimde saptanmalı, bunlardan birisinin 14 parsel maliki ...'a ait olduğu belirlenirse bu kişinin de davada taraf olarak yer alması gerektiği düşünülmeli ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.