Kadastro sırasında, dava konusu ... Köyü 140 ada 18,19 ve 20 nolu sırayla 4596,22 m2, 2960,98 m2 ve 856,58 m2 yüzölçümlü parseller, orman vasfını yitirdikleri tesbit olunarak, 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarılmış ve fındık bahçesi vasfıyla davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu ve orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Birleşen dosya davacısı ...aynı parsellere yönelik olarak Hazine ve ... Kadastro Müdürlüğü aleyhine açtığı davada taşınmazların 31.07.1996 tarih ve sıra no 25 sayılı tapu kaydının kapsamında bulunduğu iddiasıyla, adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, dava konusu 140 ada 18 nolu parselin tesbit gibi tesciline, 140 ada 19 ve 20 nolu parsellerin orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davacı...’in açtığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 140 ada 18 parsele yönelik olarak, davalı Hazine tarafından 140 ada 19 ve 20 parsellere yönelik ve tefrik edilen dosya davacısı...
Limited Şirketi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.10.2012 tarih ve 2012/9916 - 11591 sayılı kararı ile; çekişmeli 140 ada 19 ve 20 nolu taşınmazların, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmediği ve orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından Hazinenin temyiz itirazları reddedilmiş, karar başlığında davacı olarak belirtilen ... Ltd.
Şti.'nin bu dosyada davalı olan parsellere yönelik davası bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları bakımından ise, 140 ada 18 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak bozma kararı verilmiştir.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; her ne kadar mahkemece, çekişmeli 140 ada 18 nolu taşınmazın tesbit gibi tescili yolunda hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, dava 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.
Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın orman niteliğini neden yitirdiği bilimsel veriler ile açıklanmaması, taşınmazın üzerinde insan elinin çekilmesi ve olduğu gibi bırakılması halinde, yeniden orman haline dönüşüp dönüşmeyeceği hususlarının açıklanmaması ve fiilî durumu itibariyle nitelik kaybettiği belirtilen taşınmazın, bu nitelik kaybının insan eliyle ve zorlamayla mı, yoksa doğal ve gerçek anlamda bilim ve fen bakımından nitelik kaybına uğradığı hususlarında yeterli ve kanaat verici olmadığı gibi, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin değerlendirmesi de soyut ve dayanaksız kalmaktadır.
6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesi ile (bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerin orman rejimi dışına çıkartılacağı) hükmünün bulunduğu, bundan doğal ve gerçek anlamda nitelik kaybının anlaşılması gerektiği, her isteyenin ormanlarda doğal olarak bulunan deliceleri aşılaması, bina ya da eklentilerini inşa etmesi,
erozyona sebep olacak biçimde araziyi teraslaması ya da orman bitkilerini kökleyip tarım yapmaya teşebbüs etmesi veya 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince hiçbir zaman kişiler adına tapuya tescil edilemeyecek ve özel mülke konu olamayacak orman içi açıklığı niteliğinde olan yerlerin insan eliyle ve zorlama yöntemlerle orman niteliğinin yitirilmesi, kanun maddesinde anlatılan bilim ve fen bakımından nitelik kaybı olmayıp, zorla ve ormanın tahribi sonucu niteliğinin kaybettirilmesidir.
Bu yöntem, toprak erozyonu, ormanların ortadan kalkması, doğanın ve çevrenin bozulup yok olması sonuçlarını doğurur.
O halde; yukarıda anlatılan eylemler sonucu ormanların yok edilmesinin bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetme olarak kabul edilemeyeceğini gözönünde bulundurularak, dava konusu taşınmazın orman bütünlüğünü bozmama, su ve toprak rejimine ve çevresindeki ekosistemlerinin tüm öğeleriyle kendisini yenileyebilme gücüne zarar vermeme, ormancılık çalışmalarının etkinlik, verimlilik ve kârlılık düzeylerini düşürmeme, taşınmaz üzerinde insan elinin çekilmesi ve olduğu gibi bırakılması halinde, yeniden orman haline dönüşüp dönüşemeyeceği gibi koşulları birlikte değerlendirip,
dava konusu taşınmazın hangi doğal olaylar ve eylemler sonucu bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiğini ya da etmediğini inceleyerek, bu olguları tartışması ve taşınmazın hangi maddi ve bilimsel olgular sonucu nitelik kaybettiği sonucuna ulaştığını raporunda açıklaması gerekir.
Bu nedenle; mahkemece, öncelikle 1970 ve 1980'li yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritası bulundukları yerlerden getirtilerek önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından tam olarak orman niteliğini yitirip yitirmediği yukarıda yazılı koşullar dikkate alınarak belirlenmeli, nitelik yitirmiş ise Orman Yönetiminin davası reddedilerek,
taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, 2/B vasfında olduğunun tesciline karar verilmelidir. Eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğuna" değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davacı ... İdaresinin davasının kabulüne, dava konusu Akgüney Köyü 140 ada 18 parsele ilişkin kadastro tutanağının iptaline ve orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, mahkemenin 2005/460 E.- 2006/126 K. sayılı dosyasında kadastro müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmediği ve 2/B madde koşullarını taşımayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.