Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/4032 K.2014/6251

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman Yönetimi, ...Köyü 54 parsel sayılı 108250 m² yüzölçümündeki taşınmazın, tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 1989 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını ve işlemin kesinleştiğini iddia ederek,

davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 10/11/2008 tarihli raporda (A) harfiyle işaretli 72974 m²’lik kısmına yönelik davanın reddine, aynı raporda (B) harfiyle işaretli 34146 m² ve (C) harfiyle işaretli 7504 m²’lik bölüme yönelik açılan davanın kabulü ile tapusunun iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1989 yılında 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve 11.05.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu ise, 1954 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz dava dışı 45 sayılı parsele uygulanan tapunun miktar fazlası olarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir.

Taşınmaz halen Hazine adına kayıtlı olup, beyanlar hanesinde “imar ve edenler: ... mirasçıları ... ... ... ... ... ... ... ..., ..., ... ... şerhi bulunmaktadır.Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde kaldığı belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmaz orman kadastrosu yapılmadan önce 1954 yılında tesbiti yapılarak tapuya kaydedilmiş, 1989 yılında ise tapulama parselleri sınırları dikkate alınarak orman kadastrosu yapılmıştır.

Orman kadastro çalışma tutanakları incelendiğinde 47. sayfada “ (183 nolu OS noktası) Bu noktadan orman sınır hattının güney doğu yönde düz hatla sağ taraf Kocabelentepe Devlet Ormanı, sol taraf ... varislerine ait 46 ve 45 nolu parseller olmak üzere ve bu parsellerin batı sınırlarını takiben güney batı köşesine geldiği tesbit edilerek aynı parselin batı sınırı üzerindeki zeytin ağacı dibindeki büyük yerli kayaya 184 nolu OS noktası tesisi edildi.

(B) noktadan orman sınır hattının güney doğu yönünde düz hatla sağı Kocabelentepe Devlet Ormanı, solu aynı şahıs varislerine ait 45 nolu parsel olmak üzere ve bu parselin batı sınırını takiben aynı şahıs varisleri kullanımındaki ve Hazine ait 52 (54) nolu parselin kuzey batı köşesine gelindiği tesbit edilerek buradaki yerli kayaya 185 nolu OS noktası tesis edildi.

Bu noktadan orman sınır hattının güney doğu yönünde düz hatla sağı Kocabelentepe Devlet Ormanı, solu ... varisleri kullanımındaki 52 (54) nolu parsel olmak üzere ve bu parselin batı sınırını takiben ayni parselin güney batı köşesine geldiği tespit edilerek ... – ... köyleri müşterek sınırında ve patika yol kenarındaki büyük yerli kayaya 186 numaralı OS noktası tesis edildi.” şeklinde tarif edilmiş olup tutanaklardan çekişmeli taşınmazın tamamının orman tahdidi dışında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı Orman Yönetiminin davasını kesinleşen tahdide göre açtığı çekişmeli taşınmazın tahdit dışında kaldığı çalışma tutanaklarından açıkça anlaşıldığı gözönünde bulundurulduğunda, taşınmazla ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde taşınmazı imar ve ihya ettikleri yazılı olan kişilerinin davaya dahil edilmeden karar verilmesi de usûl ve kanuna aykırıdır.