Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, ... Köyünde 165 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp, Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek, kısmî ilâna çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik taşınmaz içinde bulunan ve davalılar tarafından kullanılan alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek, bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.
Davaya konu olan yerler hakkında, 165 ada 1 ve 143 ada 1 parsel numaraları ve tarla, bahçe kargir ev niteliği ile davalılar adına düzenlenen kadastro tespit tutanakları, kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğu nedeniyle mahkemeye gönderilmiştir.
Davacılar ... ve ..., sahibi oldukları taşınmazın 101 ada 1 sayılı orman parseli içinde bırakıldığı iddiasıyla; davacı ..., taşınmazının 110 ada 1 sayılı orman parseli içinde bırakıldığı ve zilyetlik iddiasıyla; davacı ..., taşınmazının 110 ada 1 sayılı orman parseli içinde bırakıldığı ve zilyetlik iddiasıyla; davacı ..., taşınmazının 110 ada 1 sayılı orman parseli içinde bırakıldığı ve zilyetlik iddiasıyla ayrı ayrı dava açmışlar, aralarındaki hukukî ve fiilî irtibat nedeniyle davalar birleştirilmiştir.
Mahkemece, ... davasının kabulü ile 110 ada 1 sayılı parselin (A) işaretli 1836,57 m2’lik bölümünün bahçe niteliği ile ... mirasçıları adına, ... payı ekli feragatname uyarınca ... payına dahil edilerek.
Orman Yönetiminin dava konusu 143 ada 1 sayılı parsele yönelik davasının reddi ile bu taşınmazın ... adına tapuya tesciline, ...’nun davasının kabulü ile 110 ada 1 sayılı parselin (B) harfi ile işaretli 5380,58 m2 bölümünün davacı adına tapuya tesciline, ...'nun davasının kısmen kabulü ile 110 ada 1 sayılı parselin (B) harfi ile işaretli 2259,60 m2 bölümünün adına tesciline, (C) harfi ile işaretli bölüme ilişkin davasının reddine, Orman Yönetiminin 165 ada 1 sayılı parsele ilişkin davasının reddi ile bu taşınmazın ... adlarına 1/3 paylı olarak tapuya tesciline,
...’nun davasının kabulü ile 110 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile işaretli 3015,52 m2 bölümünün adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine ile davacı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2012 gün ve 2012/10079 E. - 11842 K sayılı kararında özetle;
"1) Hazine ve Orman Yönetiminin dava konusu 143 ada 1 ve 165 ada 1 sayılı parseller ile 110 ada 1 sayılı parselin ... , ... ve ... adlarına tesciline karar verilen bölümlerine ilişkin temyiz itirazları yönünden.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre,
yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2) ...’nun 110 ada 1 sayılı parselin (C) harfi ile işaretli bölümüne ilişkin temyiz itirazları yönünden; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
3) Hazine ve Orman Yönetiminin, 110 ada 1 sayılı parselin ... mirasçıları adına tesciline karar verilen, 12.07.2010 tarihli fen bilirkişi rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile işaretli 1836,57 m² yüzölçümlü bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, çekişmeli taşınmazın bu bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.
Taşınmazın doğusunda bulunan ve başka köy sınırları içinde kalan taşınmaz bölümlerinin kadastro sırasında nasıl bir işleme tâbi tutuldukları, o taşınmazların niteliğine göre davalı taşınmaz bölümünün 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesine göre orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı araştırılmamıştır.
Bu nedenle, dava dosyası fen bilirkişiye verilerek, dava konusu taşınmaza ait kadastro paftası ile taşınmazın doğu tarafında bulunan ve başka bir köyün kadastro sahasında kalan bölümleri içeren kadastro paftaları kenarlaştırılarak o köydeki taşınmazlarla birlikte konumunu pafta üzerinde gösteren ek rapor alınmalı, bu köyde bulunan ve taşınmaza komşu parsellerin tutanak örnekleri getirtilmeli, o taşınmazların niteliğine göre orman içi açıklığı olup olmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir." denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; ... ada ... sayılı parselin içerisinde kalan fen bilirkişilerce hazırlanan ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1836,57 m2'lik kısma ilişkin davanın reddine, tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı/davalı ... Yönetimi vekili tarafından vekâlet ücretine yönelik olarak ve davacı/davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, orman kadastrosu ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 12/08/2008 - 10/09/2008 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastro çalışmaları vardır.
Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davalı ...
Yönetimi kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, Orman Yönetimi yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken mahkemece vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükme 5. fıkra olarak “Davalı ...
Yönetimi, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kanunun 31. maddesinde sözü edilen ilkeler uyarınca takdir ve tayin olunan 250,00.-TL. vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...
Yönetimine verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.M.U.K.'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi