Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesi ile ... Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını, ...
Köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 58 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.Dava konusu taşınmazlar, kadastro müdürlüğünce tesbit edilerek,
203 ada 1 ve 2, 201 ada 4 nolu parsellerin tutanakları kadastro mahkemesine gönderilmiş, daha sonra davacı Hazine tarafından aynı parsellerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve tespit malikleri yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının oluşmadığı iddiası ile açılan davalar birleştirildikten sonra yapılan yargılama sonunda mahkemece;
çekişmeli 203 ada 1 ve 2 nolu parsellerin tamamı ile 201 ada 4 nolu parselin (4A) ile gösterilen bölümünün ve yol olarak sınırlandırılan bölümün orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle orman niteliği ile Hazine adına, 201 ada 4 nolu parselin (4B) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ...
Yönetimi tarafından 201 ada 4 nolu parselin dava konusu edilmeyen (4B) bölümüne yönelik olarak; davacı Hazine tarafından çekişmeli tüm parsellere yönelik olarak; davalı ... tarafından 203 ada 2 nolu parsele yönelik olarak; davalı ... tarafından 203 ada 1 sayılı parsele yönelik olarak temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.04.2012 tarih ve 2012/3145 E. 2012/5854 K. sayılı kararı ile "Davacı ...
Yönetiminin, 201 ada 4 sayılı parselin (B) harfli bölümüne ilişkin olarak mahkemece taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Hazine ve davalı gerçek kişilerin 203 ada 1 ve 2 sayılı parsellerin tamamı ile 201 ada 4 sayılı parselin (A) harfli bölümüne ilişkin olarak yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,
davalı Hazinenin 201 ada 4 sayılı parselin (B) harfli bölümüne ilişkin olarak temyiz itirazları yönünden ise "Çekişmeli 201 ada 4 nolu parselin (4B) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davalı ... adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığına, Orman Yönetiminin 30 günlük kısmî ilân süresi içerisinde orman kadastosuna itiraz davası açması nedeniyle dava konusu taşınmaz hakkında malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tesbit tutanağı düzenlendiğine göre,
3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece re'sen lüzum görülen diğer deliller de toplanmak suretiyle dava konusu taşınmazların gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekmekte olduğuna, mahkemece; taşınmazların kültür arazisi olup olmadığının belirlenmesi, olması halinde,
zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığının da re'sen araştırılması gerekirken, yerel bilirkişinin soyut ifadesiyle yetinilerek, zilyetlikle ilgili tanık dinlenmediği gibi, ziraî bilirkişiden taşınmazların durumu hakkında rapor da alınmadığına, mahkemece; yeniden yapılacak keşifte: tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınması; komşu parsellerin tutanak ve dayanaklarının getirtilip uygulanması, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdiklerinin araştırılması;
taraflardan zilyetlik tanıkları sorularak taşınmazlar başında dinlenmesi; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar adına tescile karar verilen davalı ... yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi.
3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalı yanında gerekiyorsa miras bırakanı yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri dikkate alınarak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilerek bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile; 201 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 06/11/2013 tarihli ve ekli bilirkişi raporunda (4B) ile gösterilen toplam 5089,87 m2'lik kısmının 201 ada 7 parsel numarası ile davalı Ramazan oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak çekişmeli 201 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (B) harfli bölümü üzerinde zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu belirlenerek bu bölümle ilgili davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davalı ... adına tesciline karar verilen (4B) ile gösterilen 5089,87 m2'lik bölümün 201 ada 4 parsel numarası ile tapuya tescili yönünde karar verilmesi gerekirken 201 ada 7 parsel numarasıyla tescil edilmesi doğru değilse de bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeplerle, hüküm fıkrasında yer alan "201 ada 7 parsel" ibaresinin kaldırılarak yerine "201 ada 4 sayılı parsel" yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.