Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... Köyü ... Mevkiinde bulunan yaklaşık 4000 m² yüzölçümlü taşınmazın tapulama harici bırakıldığını, murisleri ile birlikte yaklaşık 65 yıldır nizasız, fasılasız ve malik sıfatı ile bu taşınmazı kullandıklarını ileri sürerek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan, 16.11.2011 tarihli fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 2879,68 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline, (B) ve (C) işaretli toplam 3110,01 m² yüzölçümlü bölümlerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, katılan ...'ın talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından davacı adına tesciline karar verilen (A) harfli kısma yönelik olarak ayrıca Hazine tarafından vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1970 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış, kadastronun kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre geçmiştir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1949 yılında yapılarak kesinleşmiştir. Daha sonra 1995 yılında yapılıp 04/09/1995 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (B) ve (C) işaretli bölümlerinin orman sayılan, (A) işaretli bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve (A) bölümünün adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davanın tapusuz taşınmazın tescili davası olması ve davalı Hazinenin kanunî hasım olarak davada yer olması nedeni ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken davalı Hazine aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davalı Hazinenin temyiz itirazları da dikkate alınarak hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hükmün beşinci bendinde yer alan “Avukatlık ücret tarifesine göre 1320,00.-TL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine...” ibaresinin çıkarılarak yerine “Avukatlık ücret tarifesine göre 1320,00.-TL avukatlık ücretinin
Hazine dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine...” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün altıncı bendinde yer alan "...toplam 1.403,10 TL yargılama giderinden davanın kabul ve red edilen değeri üzerinden hesaplanan 1.010,11.- TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine...” ibaresinin kaldırılarak, yerine “davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davanın mahiyeti gereği davacı üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.