Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/4812 K.2014/7043

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 30.04.1992 tarihli dava dilekçesinde,yüzölçümlü 54 sayılı parselin müvekkili adına tapuda kayıtlı olduğunu, taşınmazın 1991 yılında yapılan 2/B madde uygulaması sonucupoligonu içinde Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, oysa ormanla ilgisi olmayan zeytin aşılığı olduğunu ve adına tahsis edilen 32150 m2 yüzölçümlü, 16 numaralı zeytincilik parseli kapsamında kaldığını bildirerek, bu alanın 2/B madde çalışmasının iptalini ve davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, HMUK'nın 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılması yolunda verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.10.2003 gün ve 5555 - 6442 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “ Kadastro mahkemelerinde taraflar gelmese dahi HUMK'nın 409. maddesine göre karar verilemeyeceği, işin esasına girilerek inceleme yapılması gerektiği”açıklanmıştır.

Bozma kararına uyulduktan sonra, davanın reddine, 54 sayılı parselden yenileme kadastrosu yolu ile oluşan 106 ada 3, 106 ada 19 ve 154 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kullanıcı olmaksızın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, karar davacı vekili Av. ...’e 29.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili tarafından 29.08.2013 tarihinde hükmün temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 12.09.2013 günlü ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş, 10.10.2013 tarihinde ek karar davacı vekiline tebliğ edilmiş, bu kez davacı vekili ortamından 10.10.2013 tarihinde harçlandırarak gönderdiği 11.09.2013 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talep etmiştir.

Dava 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna (2/B uygulamasına) itiraza ilişkindir.

Yörede, 1941 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastro çalışması ile 31.10.1991 tarihinde ilân edilen 2/B madde çalışması vardır.

Arazi kadastrosu 1953 yılında kesinleşmiş, 1998 yılında 2859 sayılı Kanuna göre pafta yenileme çalışması yapılmıştır. Çekişmeli 54 sayılı parsel 32000 m2 yüzölçümüyle, belgesizden zeytin aşılığı niteliğiyle önce adına tesbit edilmiş ise de; arasında görülen dava sonunda, 1965/334 - 259 sayılı kararı ile hükmenyılında satış yolu ile davacıya geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, mahkemece taşınmazların 1941 yılında yapılan orman kadastro sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verildiği, kararın davacı vekiline tebliğ ve temyiz tarihlerine göre, temyiz dilekçesinin yasal süre içinde verilmediği,

her ne kadar HMK'nın 95/1. maddesi “ elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hale getirme talebinde bulunabilir.” 96/1. maddesi “eski hale getirme, işlemin süresinde yapılmamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren 2 hafta içinde talep edilmelidir.” hükümlerini içermekteyse de; davacı vekilinin 11.09.2013 tarihli dilekçesine eklediği, 10.09.2013 tarihli doktor raporundaki.

“Av. ...’in 27.08.2013 tarihinde yapılan göz muayenesinde sol gözde herpetik keratit (uçuk) bulguları mevcuttur. Şikayet ve bulgulara göre, bu hastalık gelişinden 2 - 3 hafta önce başlamış olabilir. Bu günkü muayenede bulgular rahatlamakla birlikte rahatsızlık devam etmektedir.” şeklindeki tesbitlere göre, raporun, temyiz süresini kaçırmaya neden olacak derecede önemli bir engel bulunduğuna dair kesin kanı içermediği anlaşılmıştır.

Bu sebeple, Yerel Mahkemenin süre aşımı yönünden temyiz isteminin reddi yolunda verdiği kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.