Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/4885 K.2014/10220

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

1968 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 546 parsel sayılı 7200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1951 tarih 70 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak, tarla niteliği ile...ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiş; daha sonra ifraz edilerek, 874 ve 875 nolu parsellere ayrılmış ve davalılara geçmiştir. 874 nolu parsel, 3758,68 m2 yüzölçümünde, tarla niteliği ile, 1/8'er hisse ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tapuda kayıtlı olup, Karayolları Gen. Müd. lehine 25.3.2011 tarihinde istimlak şerhi konulmuştur.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli 874 parsel sayılı taşınmazın halen kesinleşmiş orman sınırları içinde ve eylemli orman olduğu iddiasıyla, tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile, dava konusu ... Köyü 874 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman tahditi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27.6.1947 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1968 yılında genel arazi kadastrosu, 26.11.1982 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 22.7.1987 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.

1) Davalılar vekilinin tapu iptali ve tescil davası yönünden temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak, yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın tamamının orman tahdit hattı içinde kaldığı ve eğim ölçere göre %20-25 eğimli olduğu,

üzerinde10-15 meşe türü orman ağaçları ve maki bitki örtüsü bulunduğu ve orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdıkları anlaşıldığına, makiye ayrılan yerlerde özel kanunlar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.D'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine ve her ne kadar taşınmazlar makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 sayılı kanun hükümleri uyarınca tevzi edilmişler ise de, 4753 sayılı Kanunun 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığına,

6831 sayılı Kanunun 1/J bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza (koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına,

ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına,- 2 - 2014/4885 - 10220 orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K..

14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, Anayasa ve kanunlarda ormanların tevziiye tâbi tutulacağı yönünde hiçbir hüküm bulunmadığı,

kaldı ki, çekişmeli taşınmaz daha önce yapılan orman kadastro sınırları içinde ve tapu sicilinde orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı ve mülkiyet hakkı Hazineye ait kamu malı orman olduğu belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalılar vekilinin elatmanın önlenmesi davası yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine, aynı hüküm uyarınca, haksız bir elatma varsa, anılan hüküm, malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalılar adına tapuda kayıtlıdır. Davalılar, dava tarihinden önce taşınmaz üzerinde tapu kaydına dayanarak tasarruf ettiğinden, davalıların dava konusu taşınmaza haksız bir elatmasından söz edilemeyeceğinden mahkemece, müdahalesinin men'ine karar verilmiş olması da usûl ve kanuna aykırıdır.