Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 05.12.2013 hâkim havale tarihli dilekçe ile; "...Cevap dilekçesinde ileri sürdükleri delillerin toplanmaması, kesin süre verilen ara kararın gözetilmemesi, davacının iddiasını ispat külfeti altında olduğunun gözetilmemesi, davacının talebini de aşar şekilde 2012 yılının tamamına ilişkin ödeme kayıtlarının celbine karar verilmiş olması, 04.12.2013 tarihli duruşmada mübaşir tarafından sürekli müdahaleye maruz bırakılması, konuşmasının sözlü ve fiziki olarak engellenmesi sebepleri dolayısıyla Hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçeleriyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen (41541)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talep edenin avukat olması, usûl ve kanunu bilecek durumda olması hali nazara alındığında ret talebinin kötüniyetle yapıldığına kanaat getirildiğinden, talep edenin HMK'nun 42/4 maddesi uyarınca 1.000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.04.2014 gün 2014/2061 - 3979 sayılı kararı ile esasa yönelik reddedilmiş, disiplin para cezasına yönelik olarak bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...1) İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine,
2) Davalı vekili, duruşmayı müvekkili adına takip ettiğine ve müvekkili adına hareket ederek reddi hâkim talebinde bulunduğuna göre, davalı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulması usul ve kanuna aykırı olduğundan, davalı vekilinin disiplin para cezasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümünün bozulması...” gereğine değinilmiştir.
Merci tarafından, bozma kararına uyulduktan sonra, reddi hâkim isteminin esasına ilişkin verilen kararın kesinleşmesi nedeniyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına, ret talebinde bulunan davalı ...'nın HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 1.000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/07/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.