3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek-4 maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında.... 110 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar, kesinleşen 2/B madde uygulaması nedeniyle tarla niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.
Davacı Orman Yönetimi, uygulama sırasında orman tahdit sınırlarına uyulmadığını, taşınmazların orman tahdit sınırları içinde kalan kısımlarının iptali istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10/05/2011 tarih ve 2011/1356 E. - 5850 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "...Mahkemece....talebin adli yargıda değil, idarî makamlarca yerine getirilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, mahkemenin kabulü yerinde değildir.
Davacı Orman Yönetimi, 3402 sayılı Kanunun Ek-4 maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosu sırasında orman tahdit sınırlarına uyulmadığı iddiasıyla dava açtığına göre, davanın niteliği itibariyle adlî yargı ve kadastro mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek yörede yapılan ilk orman tahdidi, aplikasyon ve 2/B uygulaması ile ek-4 maddeye göre yapılan kadastrolara ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın konumunu gösterir orman tahdit harita örneklerinin getirtilip fen ve orman bilirkişileri marifetiyle yapılacak keşifte,
bu belge ve haritalar mahallinde uygulanıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Belirtilen nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. Kabule göre de. 3402 sayılı Kanun gereğince kadastro hâkiminin sicil oluşturma görevi bulunmasına rağmen davanın reddi ile yetinilip sicil oluşturulmaması doğru görülmemiştir." denilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 1977 yılında yapılan tapulama çalışmaları, 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 09/03/1983 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması, 2896 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 14/06/1985 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları, 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 08/02/2007 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları
-2-
2014/5061-7936
ile 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4 maddesi gereğince yapılan 29/07/2010-27/08/2010 tarihleri arasında ilân edilen kullanım kadastro çalışması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı Orman Yönetimi tarafından, taşınmazların kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddia edilerek dava açıldığı, ancak yapılan keşif soncunda alınan bilirkişi raporları ve orman kadastro tutanaklarından taşınmazların, 2004 yılında 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılarak kesinleşen 2/B madde uygulama alanlarında kaldığı anlaşılarak ve taleple bağlı kalınarak Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; kadastro hâkiminin doğru sicil oluşturma görevi bulunmasına ve mahkemece davanın reddine karar verilmesine rağmen, çekişmeli taşınmazlara ilişkin sicil oluşturulmamış olması doğru görülmemiş ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün birinci fıkrasında yer alan "...davanın reddine" ibaresinden sonra gelmek üzere "çekişmeli 110 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin üzerlerindeki şerhler ile birlikte tespit gibi tesciline" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi