Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/5214 K.2014/8680

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar H.. H.. ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar İ.. Ö.., M.E.Ö., M.E. 29/11/2012 havale tarihli dava dilekçelerinde davalı H.. H.. adına tapuda kayıtlı Y.Köyü . sayılı orman parseli içerisinde kalan ve yararına zilyetlikle edinme koşulları oluşan taşınmazların, H.. H.. adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Yargılama sırasında davacı İ.. Ö.. .parseli, M. E.Ö.. parseli, M.E.ise,.parseli dava ettiğini belirtemesi üzerine, mahkemece; davacı ve dava konusu edilen parsel bazında tefrik kararı verilmiş, eldeki dosyada davacı İ.Ö.'in .parsele ilişkin davası yönünden davanın kısmen kabulüne Y. Köyü .nolu parselin fen bilirkişisi M.Ş.A.ın 11/12/2013 tarihli rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterdiği 6083,98 m2'lik yerin H.. H.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacı İ.. Ö.. adına tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen yere yönelik açtığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar H.. H.. ve Orman Yönetimi tarafından taşınmazın (C) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; Dosya aslı bu dosya içinde yer alan Dargeçit Kadastro Mahkemesi'nin 2004/158 - 2005/21 sayılı kararı ile; çekişmeli .parsel sayılı kadastro sırasında M. Ö. adına belgesizden tarla olarak tesbit gören taşınmazın Orman Yönetiminin açtığı dava neticesinde orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle H.. H.. adına tesciline karar verildiği, kararın 23/05/2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Kesin hüküm H.Y.U.Y.'nın 237. maddesinde (H.Y.Y.’nın 303. maddesi) düzenlenmiştir. Kesin hükmün varlığından söz edilebilmesi için davanın taraflarının, konusunun (müddeabihinin) ve dava sebeplerinin yani davada dayanılan vakıaların aynı olması gerekir. Kesin hüküm, mahkemeleri davanın taraflarını, cüzi ve külli haleflerini (akdi ve ırsi ardıllarını), tüm kurum ve kuruluşları bağlar.

Kadastro mahkemesi dosyası içindeki M. Ö.'e ait nüfus cüzdanı örneği üzerinden nüfus kayıtlarına dayalı olarak yapılan araştırmaya göre; temyize konu dosya davacısı İ.. Ö..'in kadastro mahkemesindeki dosyada davalı olan M. Ö.in oğlu olduğu ve keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre dava konusu taşınmazın M. Ö.'in kullanımında iken, paylaşım sonucu davacı İ. Ö.'e kaldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle; mahkemece, M. Ö.'in külli halefi olan İ.. Ö..'in açtığı davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.